حبیب حمیدپور در گفت‌وگو با خبرنگار بازار اظهار کرد: خصوصی‌سازی پالایشگاه آبادان در صورت اجرای صحیح می‌تواند فرصتی برای افزایش بهره‌وری، جذب سرمایه، نوسازی تجهیزات و تغییر رویکرد مدیریتی از مدیریت سنتی به مدیریت نوین صنعتی باشد، اما این واگذاری باید با تعهدات مشخص و قابل اندازه‌گیری در قبال شهر آبادان همراه شود.
وی افزود: پالایشگاه آبادان با بسیاری از پالایشگاه‌های کشور تفاوت اساسی دارد و مهم‌ترین تفاوت آن، قرار گرفتن این مجموعه صنعتی در دل شهر است. به همین دلیل، مسئولیت این پالایشگاه در قبال مردم آبادان صرفاً یک مسئولیت اقتصادی نیست و موضوعاتی مانند محیط‌زیست، مصرف و بازچرخانی آب، تردد خودروهای حمل فرآورده در مسیرهای شهری، فضای سبز، زیرساخت‌های شهری، اشتغال و امکانات فرهنگی و تفریحی باید در فرآیند واگذاری مورد توجه جدی قرار گیرد.
این فعال حوزه صنعت نفت ادامه داد: متأسفانه در سال‌های اخیر و در شرایطی که پالایشگاه همچنان دولتی بوده، به اعتقاد بسیاری از شهروندان آن‌گونه که باید از ظرفیت این مجموعه برای توسعه آبادان استفاده نشده و حتی در برخی حوزه‌های اجتماعی، فرهنگی، تفریحی و زیست‌محیطی شاهد فاصله گرفتن از جایگاه و شرایطی بوده‌ایم که آبادان در سال‌های پیش از جنگ تحمیلی تجربه کرده بود.
حمیدپور اضافه کرد: خصوصی‌سازی می‌تواند این روند را تغییر دهد اما مشروط به اینکه انتقال مالکیت صرفاً یک معامله اقتصادی نباشد. باید در قرارداد واگذاری، تعهدات روشنی برای مالک جدید در زمینه سرمایه‌گذاری و نوسازی پالایشگاه، کاهش آلایندگی، تصفیه و بازچرخانی پساب و آب صنعتی، توسعه فضای سبز، مشارکت در بهسازی مسیرهای مواصلاتی مورد استفاده فعالیت‌های پالایشگاه، ایجاد اماکن فرهنگی، ورزشی و تفریحی و همچنین توسعه صنایع پایین دستی و اشتغال وابسته به پالایشگاه پیش بینی شود.
وی تأکید کرد: حقوق کارکنان پالایشگاه و نیروهای شاغل در زنجیره پیمانکاری نیز باید در فرآیند واگذاری به صورت کامل حفظ شود و خصوصی‌سازی نباید به تضعیف حقوق یا امنیت شغلی کارکنان منجر شود.
این فعال حوزه صنعت نفت عنوان کرد: در مقابل، مالک جدید باید با نگاه اقتصادی و صنعتی جدید، علاوه بر افزایش بهره‌وری پالایشگاه به توسعه اشتغال و صنایع وابسته در منطقه نیز توجه کند. مسئله اشتغال در شهر آبادان به یک معضل اجتماعی تبدیل شده است و اگرچه امکان اشتغال مستقیم برای همه وجود ندارد اما این فرصت وجود دارد که صنایع وابسته به پالایشگاه به نحوی گسترش یابد که بخش عظیمی از اشتغال را ایجاد کند.
حمیدپور خاطرنشان کرد: پالایشگاه آبادان از شهر استفاده می‌کند و طبیعی است که در توسعه و نگهداری زیرساخت‌های شهر نیز سهم مشخصی داشته باشد بنابراین می‌توان بخشی از تعهدات اجتماعی مالک جدید را متناسب با درآمد و ظرفیت اقتصادی پالایشگاه تعریف کرد و اجرای آن را نیز قابل ارزیابی و مطالبه دانست.
وی یادآور شد: هدف از خصوصی‌سازی نباید صرفاً تغییر مالکیت پالایشگاه باشد و در واقع باید از این فرصت برای ایجاد یک مدل جدید مدیریت صنعتی، جذب سرمایه، حفظ حقوق کارکنان، توسعه صنایع پایین دستی و ارتقای کیفیت زندگی مردم آبادان استفاده کرد.
این فعال حوزه صنعت نفت تصریح کرد: اگر این شروط در فرآیند واگذاری دیده شود، خصوصی‌سازی پالایشگاه آبادان می‌تواند به جای یک انتقال ساده مالکیت، به فرصتی برای بازگشت این مجموعه به جایگاه تاریخی خود و تبدیل شدن دوباره آن به یکی از موتورهای توسعه و آبادانی شهر تبدیل شود.
حمیدپور اظهار کرد: قطعاً در این مسیر، استفاده از ظرفیت سه نماینده آبادان در مجلس شورای اسلامی برای ریل‌گذاری صحیح انتقال مالکیت می‌تواند نقش مؤثری در آینده پالایشگاه آبادان و شهر داشته باشد.
نظرات کاربران