به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بازار سهام تهران روز سه‌شنبه ۳۱ شهریور ۱۴۰۵ (۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶ (۳۱ شهریور ۱۴۰۵)) با وجود شروعی مثبت، در ساعات پایانی معاملات با افزایش فشار فروش مواجه شد و شاخص کل رشد صبحگاهی خود را از دست داد. این روند برای بسیاری از سهامداران خرد که دارایی خود را در بورس نگه داشته‌اند، به معنای نیاز به بازبینی انتظارات کوتاه‌مدت است.
تحلیلگران بازار سرمایه این افت را نشانه ورود بورس به یک فاز استراحت می‌دانند، نه تکرار الگوی رونق شدید سال ۱۳۹۹. در آن سال، رشد پیاپی شاخص کل و تقاضای بالا برای خرید سهام، ارزش بازار را در مدت کوتاهی چند برابر کرد؛ اما شرایط امروز با نقدینگی محدودتر و رفتار محتاطانه‌تر معامله‌گران همراه است.
چرا فروشندگان ابتکار عمل را گرفتند
طبق داده‌های معاملاتی، در نیمه دوم بازار حجم سفارش‌های فروش از تقاضای خرید پیشی گرفت. این وضعیت که در ادبیات بازار «فشار فروش» نامیده می‌شود، زمانی رخ می‌دهد که سهامداران برای شناسایی سود یا کاهش ریسک، تمایل بیشتری به عرضه سهام نشان می‌دهند تا نگهداری آن. نتیجه مستقیم آن برای معامله‌گران تازه‌کار، افزایش نوسان قیمت در دقایق پایانی نمادهای پرمعامله بود.
برخی نمادهای بزرگ بازار که در روزهای اخیر رشد محسوسی داشتند، در کانون این عرضه‌ها قرار گرفتند. کارشناسان این رفتار را بیشتر شبیه اصلاح طبیعی پس از رشد می‌دانند تا نشانه تغییر روند بلندمدت؛ اصلاحی که در آن قیمت‌ها پس از یک دوره صعود، بخشی از رشد خود را پس می‌دهند تا تعادل تازه‌ای میان خریدار و فروشنده شکل بگیرد.
تفاوت با فضای پرشتاب سال ۹۹
تفاوت اصلی وضعیت امروز با سال ۱۳۹۹ در سرعت رشد و منبع نقدینگی است. در آن دوره، ورود گسترده سرمایه‌های خرد و انتظار سودهای پیاپی، شاخص کل را به رشدی غیرمعمول رساند که در ماه‌های بعد با افت سنگین جبران شد. اکنون رشد بورس کندتر و همراه با نوسان دوطرفه است؛ وضعیتی که به گفته تحلیلگران برای پایداری بازار در میان‌مدت مطلوب‌تر تلقی می‌شود.
برای کسی که دارایی خود را در سهام نگه داشته یا قصد ورود به بازار را دارد، این روند به معنای توجه بیشتر به بنیاد شرکت‌ها به‌جای دنبال‌کردن هیجان قیمتی است. نوسان یک یا ۲ روزه شاخص کل، لزوماً نشانه تغییر مسیر بلندمدت بازار نیست و باید در کنار حجم معاملات و روند سودآوری شرکت‌ها بررسی شود.
نظرات کاربران