به گزارش خبرگزاری ایمنا ، کاوشگر Perseverance ناسا در منطقه‌ای موسوم به «واحد مرزی» در دهانه جزرو، شواهد تازه‌ای از تاریخ مرطوب مریخ پیدا کرده است.
این منطقه میلیاردها سال پیش بخشی از محیط یک دریاچه باستانی بوده و دانشمندان امیدوارند بررسی سنگ‌های آن به بازسازی شرایط اقلیمی و زیستی مریخ در گذشته کمک کند.
پژوهشگران ابتدا انتظار داشتند در این بخش از ساحل باستانی، سنگ‌های رسوبی پیدا کنند، زیرا چنین سنگ‌هایی می‌توانند آثار فعالیت‌های میکروبی گذشته را بهتر حفظ کنند. با این حال، استقامت به سنگ‌های آذرین رسید؛ سنگ‌هایی که از سردشدن مواد مذاب یا فعالیت‌های آتشفشانی شکل می‌گیرند.
بررسی‌های ابزار SuperCam نشان داد این سنگ‌ها دست‌کم در سه دوره جداگانه با آب در تماس بوده‌اند. این ابزار با شلیک لیزر به سطح سنگ، ترکیب شیمیایی و کانی‌های آن را بررسی می‌کند.
در بخش‌های بالاتر منطقه، کاوشگر سنگ‌هایی غنی از کانی الیوین پیدا کرد که تقریبا نشانه‌ای از تماس با آب نداشتند. در بخش پایین‌تر، نزدیک بستر دریاچه باستانی، الیوین‌ها شکسته شده و میان آنها سیلیس تشکیل شده بود.
این تغییرات اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در زمین، واکنش آب با الیوین می‌تواند هیدروژن تولید کند؛ ماده‌ای که برخی میکروب‌ها قادر به استفاده از آن به‌عنوان منبع انرژی هستند. باقی‌ماندن کربنات و سیلیس نیز می‌تواند نشانه‌ای از این فرایند باشد.
دانشمندان تأکید دارند این یافته به‌تنهایی وجود حیات در مریخ را ثابت نمی‌کند، اما می‌تواند درک آنها از آب، اقلیم و قابلیت سکونت مریخ باستانی را تغییر دهد.
نظرات کاربران