تویوتا طرح اختراع جدیدی را به ثبت رسانده که شامل یک قوای محرکهٔ هیبریدی با پیشرانهٔ درون‌سوز هیدروژنی است. در این طرح، پیشرانه به‌جای بنزین با هیدروژن کار می‌کند اما نیروی آن به چرخ‌ها منتقل نمی‌شود. این موتور هیدروژنی صرفاً به‌عنوان یک ژنراتور برای شارژ باتری و تغذیه موتور الکتریکی اصلی عمل می‌کند یعنی همان سیستم بردافزا که بجای بنزین با سوخت هیدروژن کار می‌کند. این سند ثبت اختراع، یک مسیر مهندسی قابل‌اعتماد را برای زنده نگه داشتن حس و حال موتور درون‌سوز بدون تولید آلاینده‌های کربنی نشان می‌دهد.
ازآنجاکه در این سیستم موتور هیدروژنی به‌طور کامل از چرخ‌ها جدا شده است، فارغ از این‌که راننده چقدر پدال گاز را فشار دهد، پیشرانه می‌تواند همواره در بهینه‌ترین نقطه از نظر بازده حرارتی کار کند و تمام گشتاور موردنیاز توسط موتور برقی تأمین می‌شود. این ساختار یکی از مشکلات همیشگی احتراق هیدروژن را حل می‌کند. چگالی انرژی هیدروژن به‌اندازه‌ای نیست که در انتقال مستقیم نیرو به چرخ‌ها با بنزین رقابت کند و این کمبود قدرت باعث می‌شد موتورهای هیدروژنی در مقایسه با نمونه‌های بنزینی هم‌حجم خود کم‌رمق به نظر برسند اما وقتی موتور هیدروژنی فقط برق تولید می‌کند، سقف توان آن دیگر اهمیت زیادی ندارد زیرا موتور برقی کمبودهای توان درون‌سوز را جبران می‌کند. سوزاندن هیدروژن عمدتاً بخار آب تولید می‌کند اما دمای بالای احتراق هیدروژن همچنان می‌تواند اکسیدهای نیتروژن تولید کند؛ بنابراین این سیستم صددرصد بدون آلایندگی نیست اما آلاینده‌های کربنی به‌طور کامل حذف می‌شوند.
در خودروی هیدروژنی فعلی تویوتا یعنی میرای، مخازن سوخت پیل سوختی به‌گونه‌ای نصب شده‌اند که فضای صندوق‌عقب و بار را اشغال می‌کنند اما طرح جدید راهکار دیگری ارائه می‌دهد که قرارگیری مخازن هیدروژن در زیر کف خودرو تا فضای کابین و بار کاملاً آزاد شود. این همان رویکردی است که ب‌ام‌و در نسل بعدی شاسی‌بلند iX5 هیدروژنی خود پیش گرفته؛ خودرویی که خود از تکنولوژی پیل سوختی توسعه‌یافته توسط تویوتا استفاده می‌کند. این طرح همچنین جزئیاتی از قرارگیری بخشی از مجموعه باتری در داخل تونل مرکزی ارائه می‌دهد؛ راهکاری که ابعاد کلی خودرو را جمع‌وجور نگه می‌دارد. همچنین ازآنجاکه موتور هیدروژنی می‌تواند هنگام حرکت باتری را شارژ کند، نیازی به باتری بزرگ نخواهد بود.
اگر ژنراتور بنزینی را با نمونه هیدروژنی عوض کنیم و باقی سیستم را بدون تغییر نگه داریم، خودرویی خواهیم داشت که ویژگی‌های موتور درون‌سوز یعنی صدا، حس مکانیکی و سنت سوخت‌گیری را حفظ کرده اما آلایندگی کربنی اگزوز را کاملاً حذف کرده است. برای علاقه‌مندانی که خودروهای برقی را بی‌روح و مدل‌های پیل سوختی را بیش‌ازحد پیچیده می‌دانند، این پیشنهاد ایده‌آلی است. البته ثبت اختراع لزوماً به معنی قصد قطعی برای تولید نیست و تویوتا هنوز برنامه‌ای برای ساخت یک مدل هیبریدی احتراق هیدروژنی اعلام نکرده است اما منطق مهندسی این طرح کاملاً درست است و مستقیماً بر پایه تکنولوژی‌هایی شکل گرفته که تویوتا هم‌اکنون در خط تولید دارد.
نظرات کاربران