به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، بانک مرکزی در بیستوپنجمین حراج عملیات بازار باز، باز هم در سمت تزریق نقدینگی به بازار بینبانکی ایستاد. بانک مرکزی این تصمیم را بر پایه پیشبینی خود از ذخایر مورد نیاز بانکها گرفته است. به بیان ساده، ارزیابی بانک مرکزی این است که بانکها در روزهای پیش رو برای تأمین منابع کوتاهمدت خود به پول بیشتری نیاز دارند.
اهمیت این خبر برای خانوارها به نرخ سود در بازار بینبانکی برمیگردد. این نرخ روی سود سپردهها و هزینه وامها اثر میگذارد. وقتی بانک مرکزی نقدینگی تزریق میکند، معمولاً فشار روی این نرخ کمتر میشود. اما تکرار این تزریقها بحث رشد پایه پولی و اثر آن بر تورم را هم دوباره پیش میکشد.
۲ ابزار و ۷۰ همت
بانک مرکزی در این حراج از ۲ ابزار استفاده کرد. در بخش توافق بازخرید یا «ریپو»، ۷۰۰ هزار میلیارد ریال سفارش ثبت شد. ریپو یعنی بانک اوراق دولتی را نزد بانک مرکزی وثیقه میگذارد و برای مدتی کوتاه پول قرض میگیرد. در سررسید، بانک پول را برمیگرداند و اوراقش را پس میگیرد.
رقم ۷۰۰ هزار میلیارد ریال برابر با ۷۰ هزار میلیارد تومان یا ۷۰ همت است. این عدد نشان میدهد بانکها برای پوشش کسری کوتاهمدت خود به چه اندازه به منابع بانک مرکزی نیاز دارند. هرچه این رقم بزرگتر باشد، فاصله میان نیاز بانکها به نقدینگی و منابع در دسترسشان بیشتر است.
بازار بینبانکی چه نقشی دارد؟
بازار بینبانکی جایی است که بانکها برای مدت کوتاه، اغلب یکشبه یا چندروزه، به یکدیگر پول قرض میدهند. بانکی که در پایان روز کمبود ذخیره دارد، از بانک دارای مازاد یا از بانک مرکزی وام میگیرد. نرخ این وامها، یعنی نرخ سود بینبانکی، دماسنج کمآبی یا پرآبی بازار پول است.
بانک مرکزی از سال ۱۳۹۹ عملیات بازار باز را برای مدیریت همین نرخ به کار میگیرد. در این سازوکار، بانک مرکزی بسته به شرایط یا به بانکها نقدینگی میدهد یا از آنها نقدینگی جمع میکند. هدف این است که نرخ سود بینبانکی در دالانی تعیینشده بماند. ادامه حضور بانک مرکزی در سمت تزریق، و اندازه سفارشها در حراجهای بعدی، نشانهای از وضعیت نقدینگی بانکها در ماههای پیش رو خواهد بود.















نظرات کاربران