به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، «فن‌تاپ» با هدف اتصال مستقیم نیازهای فناورانه صنایع به ظرفیت شرکت‌های دانش‌بنیان فعالیت خود را آغاز کرده است. پشتوانه این طرح، سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی است. این مدل در سال‌های اخیر یکی از مسیرهای اصلی تأمین مالی استارتاپ‌ها در اقتصاد ایران بوده است.
اهمیت این خبر در شکافی است که فن‌تاپ قصد پرکردن آن را دارد. بسیاری از کارخانه‌ها برای حل مشکلات فنی خود به واردات تجهیزات یا خدمات خارجی تکیه می‌کنند. این وابستگی هزینه‌ها را به نرخ ارز گره می‌زند. اگر بخشی از این نیازها در داخل پاسخ بگیرد، فشار تقاضای ارزی صنایع می‌تواند کمتر شود.
سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی چیست؟
در سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی، یک شرکت بزرگ یا هلدینگ به‌جای صندوق‌های مستقل، مستقیم در استارتاپ‌ها سرمایه می‌گذارد. هدف آن فقط سود مالی نیست. شرکت سرمایه‌گذار به دنبال فناوری‌هایی است که به کسب‌وکار اصلی خودش یا صنعت مرتبط کمک کند.
تفاوت فن‌تاپ با الگوی رایج در همین نقطه است. در الگوی معمول، استارتاپ ابتدا محصول می‌سازد و بعد به دنبال مشتری می‌گردد. در مدل تبادل فناوری، مسیر برعکس است: صنعت نیاز مشخص خود را اعلام می‌کند و شرکت دانش‌بنیان برای همان نیاز راه‌حل ارائه می‌دهد. این روش ریسک نبود بازار را برای استارتاپ کاهش می‌دهد.
کشمکش قدیمی صنعت و دانشگاه
فاصله میان صنایع و شرکت‌های فناور مسئله‌ای تازه نیست. صنایع معمولاً به راه‌حل‌های آزموده و کم‌ریسک اعتماد بیش‌تری دارند. شرکت‌های نوپا نیز اغلب سرمایه و سابقه کافی برای جلب این اعتماد ندارند. حضور یک سرمایه‌گذار شرکتی در میانه این رابطه می‌تواند بخشی از این بی‌اعتمادی را جبران کند.
جزئیاتی مانند حجم سرمایه اختصاص‌یافته، صنایع هدف و سازوکار قراردادها هنوز اعلام نشده است. به همین دلیل، ارزیابی اثر واقعی این بستر به عملکرد آن در ماه‌های آینده بستگی دارد. تعداد پروژه‌های به‌نتیجه‌رسیده، شاخص اصلی سنجش موفقیت آن خواهد بود.
نظرات کاربران