به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، اتحادیه اروپا پیشنهاد محدودیت صادرات قراضه به چند بازار مهم را روی میز گذاشته است. قراضه همان آهن‌آلات مستعمل و ضایعات فلزی است که دوباره ذوب می‌شود و به فولاد تازه تبدیل می‌شود. این پیشنهاد هنوز در مرحله طرح است و جزئیات کامل آن، از جمله فهرست نهایی کشورها و سقف حجم صادرات، هنوز منتشر نشده است.
اهمیت این خبر در جایگاه اروپا در بازار جهانی قراضه است. داده‌های سال‌های اخیر نشان می‌دهد اتحادیه اروپا سالانه نزدیک به ۱۸ تا ۲۰ میلیون تن قراضه صادر کرده است. برای ملموس‌شدن این عدد، این حجم تقریباً با کل تولید سالانه فولاد در برخی کشورهای متوسط منطقه برابری می‌کند. هر تغییری در این جریان، هزینه مواد اولیه فولادسازان خریدار را مستقیم تحت تأثیر قرار می‌دهد.
چرا اروپا قراضه را نگه می‌دارد؟
انگیزه اصلی این طرح به برنامه «فولاد سبز» اروپا برمی‌گردد. فولادسازان اروپایی به‌تدریج از کوره‌های بلند زغال‌سوز به سمت کوره قوس الکتریکی می‌روند. این کوره‌ها به‌جای سنگ آهن و زغال، عمدتاً قراضه ذوب می‌کنند و آلایندگی کربنی بسیار کم‌تری دارند. در نتیجه، قراضه برای صنعت اروپا از یک کالای صادراتی به یک منبع راهبردی تبدیل شده است.
در سوی دیگر، تولیدکنندگان فولاد اروپا سال‌هاست از خروج این ماده اولیه از قاره گلایه دارند. استدلال آن‌ها این است که قراضه ارزان به رقبای خارجی می‌رسد و بعد به شکل فولاد نهایی به بازار اروپا بازمی‌گردد. این کشمکش میان بازیافت‌کنندگان که به دنبال بازار صادراتی‌اند و فولادسازان که مواد اولیه ارزان‌تر می‌خواهند، پشت‌صحنه اصلی این پیشنهاد است.
خریداران اصلی زیر فشار
ترکیه در سال‌های گذشته بزرگ‌ترین خریدار قراضه اروپایی بوده است. بخش بزرگی از میلگرد تولیدی ترکیه با همین قراضه ساخته می‌شود و این محصول در بازارهای منطقه، از خاورمیانه تا شمال آفریقا، عرضه می‌شود. کشورهایی مانند هند، مصر و پاکستان نیز از خریداران قابل‌توجه قراضه اروپا به شمار می‌روند.
اگر عرضه قراضه اروپایی کم شود، محتمل‌ترین سناریو افزایش رقابت خریداران بر سر منابع جایگزین از آمریکا، بریتانیا و روسیه است. این رقابت می‌تواند قیمت جهانی قراضه و در ادامه هزینه تمام‌شده میلگرد و مقاطع فولادی را بالا ببرد. برای مصرف‌کننده نهایی، فولاد یکی از اقلام اصلی هزینه ساخت‌وساز است؛ بنابراین نوسان آن در بلندمدت به قیمت مسکن و پروژه‌های عمرانی نیز راه پیدا می‌کند.
با این حال، مسیر تصویب طرح‌های تجاری در اتحادیه اروپا معمولاً طولانی است و به توافق کشورهای عضو نیاز دارد. بازار اکنون منتظر انتشار جزئیات طرح، زمان‌بندی اجرا و واکنش کشورهای خریدار است. همین جزئیات تعیین می‌کند اثر این تصمیم بر زنجیره فولاد منطقه محدود و تدریجی خواهد بود یا گسترده و سریع.
نظرات کاربران