به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، فاصله میان نرخ دلار در بازار آزاد و نرخ ارز در تالار ارزی دوباره به یکی از متغیرهای اصلی تحلیل بازار سهام تبدیل شده است. فعالان بورس این شکاف را به‌اندازه چند شاخص کلان اقتصادی مهم می‌دانند. دلیل آن ساده است: بخش بزرگی از سود شرکت‌های بورسی به نرخی وابسته است که ارز صادراتی خود را با آن می‌فروشند.
برای کسی که پس‌انداز یا سرمایه‌ای در بورس دارد، این موضوع اهمیت عملی دارد. شرکت‌های صادرکننده دلار را با نرخ بازار آزاد نمی‌فروشند. آن‌ها ارز خود را در تالار ارزی و با نرخی پایین‌تر عرضه می‌کنند. در نتیجه، هر تغییری در فاصله این دو نرخ، درآمد ریالی این شرکت‌ها و در نهایت ارزش سهامشان را جابه‌جا می‌کند.
شکاف دو نرخ چه معنایی دارد؟
تالار ارزی بازاری رسمی است که صادرکنندگان در آن ارز حاصل از صادرات را می‌فروشند و واردکنندگان ارز مورد نیاز خود را می‌خرند. نرخ این بازار معمولاً از دلار آزاد پایین‌تر است. هرچه این فاصله بیش‌تر باشد، بخش بزرگ‌تری از ارزش واقعی صادرات در حساب شرکت‌ها ثبت نمی‌شود.
به زبان ساده، اگر شرکتی محصولی را به قیمت ۱۰۰ دلار صادر کند، درآمد ریالی آن بر پایه نرخ تالار محاسبه می‌شود، نه نرخ آزاد. بنابراین شکاف بزرگ میان دو نرخ به معنای سود کم‌تر در صورت‌های مالی است. نزدیک‌شدن دو نرخ به یکدیگر، اثری معکوس دارد و می‌تواند سودآوری این شرکت‌ها را بهبود دهد.
کدام گروه‌ها حساس‌ترند؟
داده‌های بازار نشان می‌دهد گروه‌های صادرات‌محور مانند پتروشیمی، فولاد، فلزات اساسی و معدنی بیش‌ترین حساسیت را به این شکاف دارند. در این گروه‌ها، سهم بالای فروش صادراتی باعث می‌شود نرخ تالار نقش تعیین‌کننده‌ای در پیش‌بینی سود داشته باشد. در مقابل، شرکت‌هایی که مواد اولیه وارداتی مصرف می‌کنند، از نرخ پایین‌تر تالار در سمت هزینه منتفع می‌شوند.
این دوگانگی نوعی کشمکش در بازار ایجاد می‌کند. انتظار افزایش نرخ تالار، تقاضا برای سهام صادرکنندگان را تقویت می‌کند. در همان حال، همین انتظار می‌تواند نگرانی درباره افزایش هزینه تولید در شرکت‌های واردات‌محور را بالا ببرد. برخی فعالان بازار این وضعیت را سیگنالی برای تغییر جهت بخشی از نقدینگی میان گروه‌های بورسی می‌دانند.
با این حال، مسیر آینده این شکاف قطعی نیست. محتمل‌ترین سناریو به سیاست‌گذاری ارزی، میزان عرضه ارز صادراتی و روند دلار آزاد در هفته‌های پیش رو بستگی دارد. تجربه سال‌های گذشته نشان می‌دهد واکنش بورس به این متغیر معمولاً با تأخیر و به‌صورت تدریجی شکل گرفته است.
نظرات کاربران