به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس، اپراتور ملی سامانه انرژی بریتانیا هزینه نوسازی شبکه انتقال برق این کشور را بیش از ۱۵۰ میلیارد پوند برآورد کرده است. این رقم با نرخ برابری فعلی، نزدیک به ۲۰۰ میلیارد دلار است. بر پایه این برآورد، ۶۴ میلیارد پوند تا سال ۲۰۳۰ و ۸۹ میلیارد پوند پس از آن هزینه می‌شود.
این خبر از آن رو اهمیت دارد که یکی از بزرگ‌ترین اقتصادهای اروپا می‌کوشد وابستگی خود به سوخت‌های فسیلی را کم کند. نوسان شدید قیمت نفت و گاز در پی تنش‌های ژئوپلیتیک، این ضرورت را پررنگ‌تر کرده است. نفت برنت در آخرین معاملات حدود ۱۰۴ دلار در هر بشکه معامله شد. هر کاهش پایدار در تقاضای اروپا برای گاز و نفت، در بلندمدت می‌تواند بر توازن بازار جهانی انرژی اثر بگذارد.
ابعاد یک طرح بی‌سابقه
بر پایه این برنامه، بریتانیا تا پایان این دهه ۵ برابر کل زیرساختی را که در ۳۰ سال گذشته ساخته، احداث می‌کند. این سرمایه صرف دکل‌های جدید، کابل‌های زیردریایی و ایستگاه‌های مبدل برق می‌شود. به برآورد روزنامه گاردین، رفع گلوگاه‌های شبکه تا سال ۲۰۴۱ به بیش از ۴٬۰۰۰ مایل، یعنی حدود ۶٬۴۰۰ کیلومتر، خط انتقال تازه نیاز دارد. این خطوط برق را با ولتاژ ۴۰۰٬۰۰۰ ولت از شمال اسکاتلند تا جنوب انگلستان می‌رسانند.
تنها در مناطق کوهستانی، جزایر و شمال‌شرق اسکاتلند، ۲۲ میلیارد پوند طی ۵ سال آینده هزینه می‌شود. این بخش شامل بیش از ۱٬۱۰۰ دکل بزرگ برای انتقال برق در مسیری ۴۶۰ کیلومتری به جنوب است. ۴ میلیارد پوند دیگر نیز به یک کابل زیردریایی حدود ۵۰۰ کیلومتری اختصاص دارد. این کابل برق تجدیدپذیر را از پیترهد در اسکاتلند به دراکس در شمال انگلستان منتقل می‌کند.
قبض برق؛ ابتدا گران‌تر، سپس ارزان‌تر
هزینه این طرح در کوتاه‌مدت به قبض خانوارها منتقل می‌شود؛ آن هم در شرایطی که هزینه زندگی در بریتانیا فشار زیادی بر مردم وارد کرده است. آفجم، نهاد تنظیم‌گر بازار انرژی بریتانیا، پیش‌بینی می‌کند در صورت اجرای به‌موقع طرح، هر خانوار سالانه حدود ۳۰ پوند صرفه‌جویی کند. این صرفه‌جویی از کاهش هزینه‌های «محدودسازی» به دست می‌آید؛ یعنی پولی که به نیروگاه‌ها پرداخت می‌شود تا به دلیل کمبود ظرفیت شبکه، تولید خود را متوقف کنند. با این حال، آفجم پذیرفته است که برخی پروژه‌ها از سال ۲۰۳۰ فراتر می‌روند. عبور خطوط از مناطق روستایی نیز با مخالفت ساکنان محلی روبه‌رو شده است.
کیت بل، استاد مهندسی برق دانشگاه استرث‌کلاید، می‌گوید: «اگر ظرفیت کافی در شبکه انتقال نداشته باشیم، نمی‌توانیم از منابع تجدیدپذیر به‌طور کامل استفاده کنیم. در آن صورت به سوخت فسیلی وابسته‌تر و در برابر شوک‌های قیمتی آسیب‌پذیرتر می‌شویم.» گرت دیویس، رئیس اداره ملی حسابرسی بریتانیا، نیز هشدار داد که شکست در اجرای این طرح، رشد اقتصادی را کند و قبض مصرف‌کنندگان را گران‌تر می‌کند.
چرا شبکه قدیمی پاسخگو نیست
دولت حزب کارگر پس از روی کار آمدن در سال ۲۰۲۴، برنامه «برق پاک ۲۰۳۰» را معرفی کرد. هدف این برنامه، افزایش سهم برق پاک از ۶۰ درصد به ۱۰۰ درصد تا سال ۲۰۳۰ است. شبکه برق بریتانیا طی ۱۰۰ سال گذشته حول نیروگاه‌های زغال‌سنگ و گاز در نزدیکی شهرهای بزرگ ساخته شده بود. اکنون مزارع بادی و خورشیدی در مناطق دورافتاده قرار دارند و شبکه باید برق را مسافت‌های بسیار طولانی‌تری جابه‌جا کند.
نظرات کاربران