ICTPRESS - پژوهش محققان دانشگاه تیلبورگ نشان می‌دهد مدل‌های هوش مصنوعی می‌توانند با یک دستور ساده، سبک نوشتاری خود را به نوشته‌های انسانی نزدیک کنند؛ اما حتی هنگام تولید متن‌های همدلانه، همچنان تفاوت‌هایی با شیوه همدلی انسان دارند.
به گزارش شبکه خبری ICTPRESS به نقل از تِک‌اِکسپلور، متن‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی روزبه‌روز بیشتر به نوشته‌های انسانی شباهت پیدا می‌کنند و تشخیص آن‌ها دشوارتر می‌شود؛ به‌ویژه زمانی که از مدل خواسته شود مانند یک انسان بنویسد.
در پژوهشی که در نشریه نِیچِر کامیونیکِیشِنز منتشر شده، پژوهشگران دانشگاه تیلبورگ بررسی کردند افراد، مشاوره‌های عاطفی تولیدشده توسط انسان و هوش مصنوعی را تا چه اندازه انسانی و همدلانه ارزیابی می‌کنند.
در این مطالعه بیش از ۳ هزار نفر شرکت کردند و از انسان و هوش مصنوعی خواسته شد مشاوره عاطفی ارائه دهند. سپس شرکت‌کنندگان میزان انسانی‌بودن و همدلی متن‌ها را ارزیابی کردند.
در حالت عادی، متن‌های نوشته‌شده توسط انسان به‌مراتب بیشتر انسانی تشخیص داده شدند؛ اما زمانی که از هوش مصنوعی خواسته شد طوری بنویسد که خواننده تصور کند متن را یک انسان نوشته است، امتیاز انسانی‌بودن متن‌های تولیدشده بین ۱۷ تا ۴۱ درصد افزایش یافت. در نتیجه، تشخیص متن هوش مصنوعی از نوشته انسانی دشوارتر شد.
بِنِت کلاینبرگ، پژوهشگر اصلی این مطالعه از دانشگاه تیلبورگ، می‌گوید هوش مصنوعی می‌تواند سبک نوشتاری خود را به‌سرعت تغییر دهد و با دریافت دستور برای انسانی‌نوشتن، از زبان روزمره‌تر و کلمات ساده‌تر استفاده کند؛ در حالی که انسان‌ها با دریافت دستور مشابه تغییر محسوسی در سبک نوشتاری خود ایجاد نکردند.
پژوهشگران دریافتند افزایش همدلی لزوماً باعث نمی‌شود متن هوش مصنوعی بیشتر شبیه نوشته انسان شود. اگرچه هوش مصنوعی می‌تواند در صورت درخواست، زبان همدلانه تولید کند، تحلیل بیش از ۴۸۹ هزار کلمه نشان داد متن‌های انسانی همچنان همدلانه‌تر از متن‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی هستند.
به گفته پژوهشگران، هوش مصنوعی می‌تواند با تکیه بر الگوهای گفتاری، ساختار جمله‌ها و کلماتی که در متن‌های همدلانه تکرار می‌شوند، شیوه بیان همدلانه را تقلید کند؛ بدون اینکه خود دارای احساس یا تجربه‌ای باشد.
در آزمایشی جداگانه، از مدل‌های هوش مصنوعی خواسته شد همدلانه بنویسند. این مدل‌ها در این زمینه موفق بودند و خوانندگان، متن‌های آن‌ها را همدلانه‌تر ارزیابی کردند؛ اما هم‌زمان، این نوشته‌ها را کمتر شبیه متن‌های انسانی دانستند.
به این ترتیب، افزایش همدلی و شباهت به نوشته انسان در متن‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی الزاماً هم‌زمان رخ نمی‌دهد. پژوهشگران این پدیده را «همدلی تصادفی» (Stochastic Empathy) می‌نامند؛ یعنی هوش مصنوعی با تکیه بر الگوهای موجود در زبان، شیوه بیان همدلانه را تقلید می‌کند، بدون آنکه خود دارای احساس یا تجربه باشد.
کلاینبرگ می‌گوید هوش مصنوعی هر روز بهتر می‌تواند مانند انسان بنویسد، به‌ویژه زمانی که چنین دستوری دریافت کند؛ اما همدل‌بودن با شبیه‌انسان‌بودن تفاوت دارد. به‌خصوص در موضوع‌های شخصی مانند مشاوره عاطفی، افراد همچنان می‌توانند تفاوت میان متن انسانی و متن تولیدشده توسط هوش مصنوعی را تشخیص دهند.
دشوارتر شدن تشخیص انسان از ماشین
پژوهشگران معتقدند پیشرفت هوش مصنوعی در تقلید از ارتباط انسانی می‌تواند نحوه ارزیابی ارتباطات دیجیتال را تحت تأثیر قرار دهد. هرچه مدل‌ها در شبیه‌سازی زبان انسانی توانمندتر شوند، تشخیص اینکه یک پیام را انسان نوشته یا ماشین، دشوارتر خواهد شد.
این موضوع در کنار فرصت‌هایی برای توسعه خدمات و حمایت‌های دیجیتال، پرسش‌هایی درباره اعتماد به پیام‌های تولیدشده با هوش مصنوعی ایجاد می‌کند؛ از جمله اینکه مخاطب تا چه اندازه می‌تواند از انسانی‌بودن یک پیام مطمئن باشد و استفاده از این فناوری چه پیامدهایی برای ارتباطات دیجیتال خواهد داشت.
نظرات کاربران