سپرده‌گذاران اتریوم در لیدو حق به تعویق انداختن تصمیم‌های پروتکل را یافتند

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از بیت‌کوینیست، رأی درون‌زنجیره‌ای شماره ۲۱۴ پروتکل لیدو تصویب شد. این رأی پارامترهای سامانه «حکمرانی دوگانه» را در شبکه اصلی اتریوم اجرا می‌کند. نتیجه آن، نقش پررنگ‌تر کسانی است که اتریوم خود را در لیدو سپرده‌گذاری کرده‌اند.

این سپرده‌گذاران در ازای اتریوم خود توکنی به نام stETH دریافت می‌کنند که نماینده دارایی آنها در پروتکل است. تا پیش از این، حق رأی عمدتاً در اختیار دارندگان توکن حاکمیتی LDO بود. رأی ۲۱۴ با حمایت ۵۸٫۲ میلیون توکن LDO به تصویب رسید.

چرا صاحبان سرمایه صدایی نداشتند؟

در سازمان‌های خودگردان غیرمتمرکز یا همان DAO، قدرت رأی به دارندگان توکن حاکمیتی تعلق دارد. مشکل اینجاست که سرمایه‌گذاران اصلی پروتکل لزوماً همان دارندگان بزرگ LDO نیستند. دارندگان stETH ممکن است سرمایه زیادی در لیدو داشته باشند، اما توان مستقیمی برای متوقف کردن تصمیم‌های اثرگذار بر دارایی خود نداشتند.

چارچوب حکمرانی دوگانه همین شکاف را هدف گرفته است. این سازوکار به دارندگان stETH اجازه می‌دهد برخی اقدام‌های مدیریتی را پیش از اجرا به چالش بکشند یا به تعویق بیندازند. اهمیت این موضوع برای لیدو دوچندان است. این پروتکل در حوزه سپرده‌گذاری نقدشونده فعالیت می‌کند؛ یعنی کاربر اتریوم را قفل می‌کند و در عوض توکنی قابل معامله می‌گیرد. قراردادهای هوشمند آن نیز حجم بسیار بزرگی از اتریوم کاربران را نگه می‌دارند.

مهلت ۱۴ روزه برای واکنش

رأی ۲۱۴ بازه تأخیر اضطراری حکمرانی را نیز به ۱۴ روز افزایش داد. این مهلت طولانی‌تر به ذی‌نفعان زمان بیشتری برای واکنش به تصمیم‌های مورد اختلاف می‌دهد. همچنین تصویب شتاب‌زده تغییرات خصمانه یا بحث‌برانگیز را پیش از واکنش کاربران دشوارتر می‌کند.

این رأی حکمرانی لیدو را کاملاً غیرمتمرکز نمی‌کند و همه ریسک‌های مدیریتی را از میان نمی‌برد. LDO همچنان توکن حاکمیتی پروتکل باقی می‌ماند. با این حال، دارندگان stETH اکنون نقش معنادارتری در سازوکار ایمنی تصمیم‌های کلان دارند و توازن میان اداره‌کنندگان پروتکل و صاحبان سرمایه تغییر کرده است.