تحلیل‌ها نشان می‌دهد که مساله دسترسی خانوار به خودرو دیگر به فاصله میان قیمت کارخانه و بازار محدودنیست چرا که در صورت حذف کامل حاشیه بازار نیز قیمت خودروهای صفرکیلومتر برای بخش بزرگی از حقوق‌بگیران به سطحی رسیده که خرید نقدی آنها به سال‌ها پس‌انداز کامل درآمد نیاز دارد.
به گزارش دنیای اقتصاد، اگر در گذشته افزایش فاصله قیمت کارخانه و بازار یکی از موانع اصلی دسترسی خانوار به خودرو تلقی می‌شد، اکنون خود قیمت کارخانه نیز برای بسیاری از حقوق‌بگیران از قدرت خرید آنها فاصله گرفته است.
در ایران دسترسی مصرف‌کننده به خودرو علاوه بر قدرت خرید، تحت‌تاثیر شیوه عرضه و محدودیت‌های بازار قرار دارد. در چنین شرایطی، خانوار ممکن است نه توان خرید نقدی خودرو را داشته باشد و نه ابزارهای اعتباری متناسبی برای جبران این شکاف در اختیارش باشد. به همین دلیل، فاصله میان درآمد و قیمت خودرو می‌تواند عملا به حذف تدریجی خودرو از سبد دارایی خانوار منجر شود. این وضعیت در شرایطی رخ داده که رشد هزینه‌های ضروری زندگی، بخش بیشتری از درآمد خانوار را به خود اختصاص داده است.
بررسی از بهای کارخانه‌ای 15محصول اقتصادی و پرتیراژ داخلی و مونتاژی نشان می‌دهد که اگر یک کارگر متاهل دارای یک فرزند و یک سال سابقه کار با دستمزد مصوب وزارت کار که حدود 24میلیون تومان است، قصد خرید کوییک RS به‌عنوان ارزان‌ترین خودروی اقتصادی را داشته باشد، باید 32 ماه معادل دو سال و 6 ماه در صف انتظار بماند. یا ساینا S با قیمت ۹۹۲میلیون تومان حدود ۴۱ ماه حقوق این فرد را می‌بلعد.
در عین حال، حداکثر زمان خرید برای این فرد برای خرید یک خودروی مونتاژی یعنی فیدلیتی الیت به بهای پنج‌میلیارد و 176میلیون تومان، 215 ماه معادل 17 سال و 9 ماه است.
اگر این کارگر قصد خرید خودروی مونتاژی برای مثال هایما S8 را داشته باشد، باید 140 ماه معادل 11سال و 6ماه در انتظار بماند. با درآمد 100میلیون‌تومانی مدت‌زمان انتظار برای خرید 34ماه معادل دو سال و هشت ماه می‌شود.
نظرات کاربران