به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، ایران و ازبکستان در ۵ ماه نخست سال ۱۴۰۵ بیش از ۲۸۰ میلیون دلار کالا مبادله کردند. رایزن بازرگانی ایران در ازبکستان این رقم را اعلام کرد. او سه محور را برای گسترش تجارت دو کشور برشمرد: صادرات محصولات کشاورزی، همکاری‌های فناورانه و سرمایه‌گذاری مشترک.
این عدد برای خانواده‌ها و کسب‌وکارها از یک جهت مهم است. هر دلاری که از راه صادرات به کشور برمی‌گردد، به عرضه ارز در بازار اضافه می‌کند. در شرایطی که درآمد ارزی کشور به چند بازار محدود وابسته است، بازارهای همسایه شمال شرقی می‌توانند منبع ارزی تازه‌ای باشند.
این رقم در عمل یعنی چه؟
۲۸۰ میلیون دلار در ۵ ماه یعنی به‌طور میانگین حدود ۵۶ میلیون دلار در هر ماه. این رقم در روز به حدود ۱.۹ میلیون دلار می‌رسد. با این حال، آمار اعلام‌شده سهم صادرات و واردات را جدا نمی‌کند. بنابراین هنوز روشن نیست تراز تجاری، یعنی تفاوت صادرات و واردات، به سود کدام طرف است.
برای مقایسه، این رقم در برابر حجم تجارت ایران با شریکان بزرگ منطقه‌ای کوچک است. همین فاصله نشان می‌دهد ظرفیت بازار ازبکستان هنوز به‌طور کامل در اختیار صادرکنندگان ایرانی نیست. تبدیل این ظرفیت به عدد بزرگ‌تر به حمل‌ونقل، تسویه مالی و قراردادهای پایدار بستگی دارد.
سه محور توسعه تجارت
محصولات کشاورزی از قدیم بخش شناخته‌شده صادرات ایران به آسیای مرکزی بوده‌اند. همکاری فناورانه به معنای فروش خدمات فنی و مهندسی و انتقال دانش تولید است. سرمایه‌گذاری مشترک نیز یعنی دو طرف با هم کارخانه یا طرح تولیدی راه بیندازند. این شکل از همکاری معمولاً پیوند تجاری را از خرید و فروش مقطعی به رابطه بلندمدت تبدیل می‌کند.
ازبکستان پرجمعیت‌ترین کشور آسیای مرکزی است و به دریای آزاد راه ندارد. به همین دلیل، مسیرهای ترانزیتی و بندرهای جنوبی ایران برای تجارت این کشور اهمیت دارند. داده‌های ماه‌های آینده نشان خواهد داد این محورها تا چه اندازه به رشد عددی تجارت دو کشور می‌رسند.
نظرات کاربران