فایننشال تایمز نوشت برای نخستین بار ارزش ابرنفتکش‌های قدیمی از نوسازها پیشی گرفت؛ زیرا مالکان کشتی در پی آشفتگی بازار و جهش نرخ کرایه در خلیج فارس به خرید نفتکشهای دست‌دوم هجوم آورده‌اند. نرخ کرایه ابرنفتکش‌ها به ۱.۲ میلیون دلار در روز رسیده و ارزش کلی نفتکش‌ها نسبت به سال گذشته حدود ۳۳ درصد افزایش یافته است.
به گزارش « نفت ما »، ارزش ابرنفتکش‌های قدیمی برای نخستین بار در تاریخ ثبت‌شده کارگزاران، از کشتی‌های نوساز فراتر رفت. مالکان کشتی با عجله به دنبال بهره‌برداری از کرایه‌های بالا در خلیج فارس هستند و همین موضوع، بازار حمل نفت خام با کشتی‌های غول‌پیکر را به وضعیتی «دیوانه‌وار» کشانده است.
قیمت کشتی‌های پنج و ۱۰ ساله به شدت بالا رفته و معاملات به جای چند هفته، ظرف چند روز نهایی می‌شوند. دلالان برای تصاحب سریع‌ترین کشتی‌های موجود با هم رقابت می‌کنند. کرایه حمل از خاورمیانه به آسیا برای ابرنفتکش‌ها — کشتی‌هایی که دو میلیون بشکه حمل می‌کنند — به رکورد ۱.۲ میلیون دلار در روز رسیده و همین موضوع، قیمت کشتی‌ها را بالا برده است.
یک کارگزار کشتی که در معاملات ابرنفتکش‌ها فعال است، بازار را «دیوانه‌وار» توصیف کرد. به گفته کارگزاران، در هفته گذشته چندین کشتی ساخته‌شده پیش از سال ۲۰۱۶ به قیمت ۱۵۰ میلیون دلار یا بیشتر فروخته شدند، در حالی که میانگین قیمت کشتی‌های نوساز ۱۳۵ میلیون دلار است.
الکساندر ساوریس، مدیرعامل شرکت کشتیرانی بلژیکی CMB Tech که چند کشتی در مسیر خاورمیانه دارد، گفت: «۵۰ سال بعد درباره سال ۲۰۲۶ حرف خواهیم زد. این واقعاً فوق‌العاده است. فکر نمی‌کنم در طول عمرم دوباره چنین بازاری ببینم. این بازار یک بار در هر نسل رخ می‌دهد.»
کارگزار کشتی «بریمار» در یادداشتی برای مشتریان خود نوشت که قیمت‌ها امروز بر اساس سرعت تحویل کشتی به مالک جدید تعیین می‌شود. این یادداشت می‌افزاید: «سن کشتی امروز تأثیر بسیار کمی بر قیمت دارد.»
میانگین قیمت ماهیانه کشتی‌های ساخت کره جنوبی (میلیون دلار) داده‌های مالکیت کشتی نشان می‌دهد یک نفتکش نوساز متعلق به شرکت دیناکوم — متعلق به جورج پروکوپیو، میلیاردر یونانی — با «تحویل فوری» به قیمت ۲۰۰ میلیون دلار فروخته شد که یکی از بالاترین قیمت‌های ثبت‌شده تاکنون است. کشتی دیگری که اکتبر تحویل داده می‌شود، ۱۶۹ میلیون دلار قیمت خورد. ارزش کلی نفتکش‌ها در مقایسه با همین زمان در سال گذشته حدود یک‌سوم افزایش یافته است.
یکی از محرک‌های اصلی تقاضا، تمایل شرکت‌های نفتی دولتی خاورمیانه به مالکیت ناوگان خودشان است تا کنترل بیشتری بر صادرات از خلیج فارس داشته باشند. در گذشته، شرکت‌های ملی نفت کشتی‌ها را از مالکان دیگر اجاره می‌کردند و در صورت تمایل به عبور از مناطق پرخطر مانند تنگه هرمز، به دیگران وابسته بودند.
کارگزاران کشتی می‌گویند بازیگران این بازار شامل شرکت ملی نفت کویت و خریدارانی است که به دنبال کشتی برای حمل نفت خام عراق هستند. گروه انرژی دولتی ادنوک امارات متحده عربی نیز در دو ماه گذشته حداقل شش ابرنفتکش خریداری کرده است. این آمار را مشاوره دریایی «دروری» اعلام کرده است.
ساوریس می‌گوید با نرخ‌های نجومی کرایه، بازگشت سرمایه خرید یک کشتی می‌تواند در عرض چند ماه عملی شود. او توضیح می‌دهد: «می‌توانید در طول شش ماه ۱۰۰ میلیون دلار صرفه‌جویی کنید؛ یعنی خرید یک کشتی ۱۷۵ میلیون دلاری در نهایت برای خریدار تنها ۷۵ میلیون دلار هزینه در بر دارد.»
کشورهای خلیج فارس در این بازار با شرکت کره جنوبی «سینوکور» رقابت می‌کنند. سینوکور در حال حاضر بر بازار نفتکش‌ها سلطه دارد و در ابتدای سال حدود ۶ میلیارد دلار کشتی خریداری کرده است.
شرکت «سینوکور» کره جنوبی بر بازار نفتکشهای غول‌پیکر تسلط دارد معامله‌گرانی مانند ترافیگورا — که هفته گذشته از عرضه یک کسب‌وکار ابرنفتکش خبر داد — نیز امسال ابرنفتکش‌هایی خریداری کرده‌اند تا کنترل بیشتری بر جابه‌جایی کالا داشته باشند و حاشیه سود خود را حفظ کنند.
راجش ورما، معاون بخش تحقیقات حمل‌ونقل نفتکش در «دروری» می‌گوید: «هیچ‌وقت نمی‌دانید آیا همان نرخ کرایه‌ای را که روز را با آن شروع کردید، دریافت می‌کنید یا نه. نرخ‌های کرایه هر روز به‌شدت تغییر می‌کنند.»
در نتیجه این بازار داغ، بسیاری از مالکان کشتی در حال ارزیابی ناوگان خود و بررسی این موضوع هستند که کشتی‌های خود را بفروشند یا نه. کارگزاران و مالکان این را می‌گویند.
اما بسیاری از مالکان ابرنفتکش‌ها دست نگه داشته‌اند. جورج ماچراس، رئیس بخش دریانوردی جهانی در دفتر حقوقی واتسون فارلی و ویلیامز، می‌گوید علت این است که «می‌خواهند از نرخ‌های کرایه بی‌سابقه بهره ببرند.» همین موضوع به کمبود کشتی در بازار منجر شده و قیمت دارایی‌ها را بیشتر بالا برده است.
چندین مالک کشتی نسبت به سقوط بازار در صورت برقراری توافق صلح و بازگشایی تنگه هرمز هشدار داده‌اند.
اما ماچراس می‌گوید حتی اگر نرخ کرایه به طور ناگهانی کاهش یابد، همچنان به‌طور ساختاری از سال‌های گذشته بالاتر خواهد بود. او می‌افزاید: «اگر بازار به ۲۰۰ هزار یورو در روز اصلاح شود — که ممکن است ظرف دو تا سه ماه آینده رخ ندهد — شما هنوز هم پول درمی‌آورید.»
نظرات کاربران