به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، پیشرفت رایانش کوانتومی پرسشی قدیمی را دوباره به صدر بحث‌های بازار رمزارز آورده است: آیا امضای دیجیتال بیت‌کوین در برابر این رایانه‌ها دوام می‌آورد؟ امضای دیجیتال همان قفلی است که ثابت می‌کند فقط صاحب کیف پول می‌تواند دارایی را جابه‌جا کند. جمع‌بندی بیش‌تر کارشناسان این است که تهدید واقعی است، اما هنوز به مرحله عملی نرسیده است.
اهمیت موضوع در اندازه دارایی در معرض خطر است. برآوردهای پژوهشی نشان می‌دهد حدود ۴ میلیون بیت‌کوین، یعنی نزدیک به یک‌پنجم عرضه استخراج‌شده، در نشانی‌هایی نگهداری می‌شود که قفل آن‌ها ضعیف‌تر از بقیه است. ارزش این مقدار در قیمت‌های چند سال اخیر به صدها میلیارد دلار می‌رسد؛ رقمی هم‌تراز ارزش بازار برخی از بزرگترین شرکت‌های جهان. هر نشانه‌ای از نزدیک‌شدن این تهدید می‌تواند بر اعتماد به کل شبکه اثر بگذارد.
مسئله دقیقاً کجاست
بیت‌کوین برای امضای تراکنش‌ها از «رمزنگاری منحنی بیضوی» استفاده می‌کند. در این روش، هر کیف پول یک کلید خصوصی پنهان و یک کلید عمومی قابل‌مشاهده دارد. رایانه‌های امروزی برای رسیدن از کلید عمومی به کلید خصوصی به زمانی بیش از عمر جهان نیاز دارند. اما الگوریتمی به نام «شور» که سال ۱۹۹۴ معرفی شد، روی یک رایانه کوانتومی بزرگ این کار را در زمانی کوتاه ممکن می‌کند.
همه کیف‌پول‌ها به یک اندازه آسیب‌پذیر نیستند. نشانی‌های جدید تا پیش از نخستین برداشت، فقط شکل رمزشده کلید عمومی را نشان می‌دهند و این یک لایه حفاظتی اضافه است. خطر اصلی متوجه نشانی‌های قدیمی از نوع P۲PK است که کلید عمومی را آشکار نگه می‌دارند؛ حدود ۱ میلیون بیت‌کوین منسوب به ساتوشی ناکاموتو، خالق بیت‌کوین، در همین دسته قرار دارد. نشانی‌هایی که بارها برای دریافت و برداشت استفاده شده‌اند نیز در همین گروه پرریسک جای می‌گیرند.
بخش استخراج بیت‌کوین نگرانی کم‌تری دارد. استخراج بر الگوریتم SHA-۲۵۶ تکیه دارد و روش‌های کوانتومی شناخته‌شده فقط سرعت محدودی به حل آن اضافه می‌کنند. به بیان ساده، تهدید کوانتومی بیش‌تر متوجه قفل کیف‌پول‌هاست تا سازوکار تولید بیت‌کوین جدید.
فاصله آزمایشگاه تا تهدید واقعی
پیشرفته‌ترین پردازنده‌های کوانتومی امروز چند صد تا حدود هزار «کیوبیت» دارند؛ کیوبیت واحد پایه پردازش در این رایانه‌هاست. این کیوبیت‌ها هنوز نرخ خطای بالایی دارند. برآوردها نشان می‌دهد شکستن امضای بیت‌کوین به ماشینی با صدها هزار تا میلیون‌ها کیوبیت پایدار نیاز دارد. بیش‌تر پژوهشگران چنین ماشینی را دست‌کم چند سال دور می‌دانند، هرچند گروهی محتاط‌تر هشدار می‌دهند این فاصله ممکن است کوتاه‌تر از پیش‌بینی‌ها باشد.
مسئله اصلی زمان لازم برای آمادگی است. مؤسسه ملی استاندارد و فناوری آمریکا در اوت ۲۰۲۴ نخستین استانداردهای «رمزنگاری پساکوانتومی»، یعنی روش‌های مقاوم در برابر رایانه‌های کوانتومی، را منتشر کرد. در جامعه توسعه‌دهندگان بیت‌کوین نیز پیشنهادی با عنوان BIP-۳۶۰ برای ساخت نوع تازه‌ای از نشانی‌های مقاوم مطرح شده است. تجربه نشان می‌دهد هر تغییر بنیادین در بیت‌کوین به اجماع گسترده نیاز دارد؛ به‌روزرسانی تپروت از طرح اولیه تا فعال‌سازی در سال ۲۰۲۱ حدود ۳ سال زمان برد.
پرسش حل‌نشده دیگر، سرنوشت سکه‌هایی است که صاحبانشان هرگز آن‌ها را جابه‌جا نمی‌کنند. گروهی از توسعه‌دهندگان از مسدودکردن این سکه‌ها پس از یک مهلت مشخص دفاع می‌کنند و گروهی دیگر آن را خلاف اصل مالکیت در بیت‌کوین می‌دانند. هم‌زمان، برخی صندوق‌های سرمایه‌گذاری بیت‌کوین در آمریکا ریسک کوانتومی را به فهرست رسمی ریسک‌های خود افزوده‌اند؛ نشانه‌ای از اینکه موضوع از محافل فنی به ارزیابی‌های رسمی بازار رسیده است.
نظرات کاربران