سجاد بوربور،کارشناس بازار سرمایه
وقتی صحبت از تورم شدید و احتمال محاصره اقتصادی می‌شود بورس در کوتاه‌مدت و بلندمدت رفتار متفاوتی از خود نشان می‌دهد. تجربه نشان می‌دهد در شرایطی که تورم اوج می‌گیرد و انتظارات تورمی بالا می‌رود بورس به‌صورت اسمی رشد می‌کند. این رشد اسمی به‌این معناست که ارزش پول ملی کاهش می‌یابد و قیمت دارایی‌ها از جمله سهام بالا می‌رود هرچند قدرت خرید واقعی ممکن است تغییر چندانی نکند.
در گام اول شرکت‌های بورسی می‌توانند از این وضعیت منتفع شوند. وقتی کالایی نایاب می‌شود و مرزها بسته می‌شوند، شرکت‌هایی که در انبار خود مواد اولیه یا کالای نهایی دارند می‌توانند محصولات خود را با قیمت‌های بسیار بالاتری به‌فروش برسانند. این موضوع سود اسمی آنها را افزایش می‌دهد و حتی می‌تواند باعث رشد شاخص بورس شود. در چنین فضایی دلار نیز به‌عنوان یک دارایی جایگزین رشد می‌کند و همین رشد دلار پتانسیل مضاعفی به‌بورس می‌دهد چراکه بسیاری از شرکت‌ها با نرخ دلار بالاتر درآمد ریالی بیشتری ثبت می‌کنند اما این وضعیت پایدار نیست. اگر محاصره ادامه یابد و شرکت‌ها نتوانند مواد اولیه وارد کنند یا کالای نهایی صادر کنند انبارها خالی شده و تولید متوقف می‌شود. در این مرحله درآمد شرکت‌ها افت می‌کند و مبنای ارزشگذاری سهام آنها که به‌درآمد و سود خالص وابسته بوده فرو می‌ریزد بنابراین رشد اولیه بورس در تورم شدید موقتی و اسمی است و در ادامه به‌سقوط می‌انجامد.
در بلندمدت اگر تورم به‌ابرتورم تبدیل و محاصره کامل شود همه بازارها(بورس، مسکن، طلا، ارز و خودرو) رشد اسمی خواهند داشت اما میزان رشد آنها متفاوت است. در چنین فضایی اوراق نیز جذاب می‌شوند زیرا افراد برای فرار از تورم به‌دنبال وام‌گرفتن و خرید کالا و خدمات می‌روند. نرخ وام نیز بالا می‌رود و همه چیز به‌طور اسمی رشد می‌کند اما نکته کلیدی این است که این رشد اسمی نشانه‌ای از سلامت اقتصادی نیست بلکه بازتابی از فروپاشی ارزش پول و کاهش توان تولید در اقتصاد است.
نظرات کاربران