به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بانک مرکزی در بیست‌وششمین حراج عملیات بازار باز ۷۰ همت ریپو به بانک‌ها تزریق کرد. همت یعنی هزار میلیارد تومان؛ بنابراین رقم این حراج ۷۰ هزار میلیارد تومان است. در این نوبت، تقاضای بانک‌ها برای ریپو نسبت به هفته قبل ۳۰ درصد کاهش یافت. همچنین هیچ سفارشی برای خرید قطعی اوراق به بانک مرکزی نرسید.
این دو داده در کنار هم یک پرسش را پیش می‌کشد: آیا کمبود پول نقد در بانک‌ها رو به کاهش است؟ پاسخ این پرسش برای خانوارها هم اهمیت دارد. وضعیت نقدینگی بانک‌ها بر سود سپرده، دسترسی به وام و در نهایت بر رفتار بازارهای دارایی مانند طلا و ارز اثر می‌گذارد.
ریپو و خرید قطعی چه تفاوتی دارند؟
ریپو یا توافق بازخرید، وامی کوتاه‌مدت است. بانک اوراق دولتی را نزد بانک مرکزی وثیقه می‌گذارد، پول می‌گیرد و پس از مدتی کوتاه اوراق را پس می‌خرد. در خرید قطعی اما بانک مرکزی اوراق را برای همیشه از بانک می‌خرد. به همین دلیل خرید قطعی تزریق پول پایدارتری به شبکه بانکی به شمار می‌رود.
نبود هیچ سفارش خرید قطعی نشان می‌دهد بانک‌ها در این هفته به فروش دائمی دارایی‌های خود نیازی نداشته‌اند. کاهش ۳۰ درصدی تقاضای ریپو نیز به همین سمت اشاره دارد. به زبان ساده، بانک‌ها برای پوشش کسری روزانه خود کم‌تر از هفته قبل سراغ بانک مرکزی آمده‌اند.
کشمکش بانک‌ها و بانک مرکزی بر سر نقدینگی
عملیات بازار باز ابزاری است که بانک مرکزی با آن حجم پول در شبکه بانکی و نرخ سود کوتاه‌مدت میان بانک‌ها را مدیریت می‌کند. وقتی بانک‌ها با کمبود نقدینگی روبه‌رو می‌شوند، تقاضای ریپو بالا می‌رود. در این حالت بانک مرکزی میان دو هدف قرار می‌گیرد: تأمین نیاز بانک‌ها و مهار رشد پول که به تورم دامن می‌زند.
با این حال، داده ۱ هفته برای نتیجه‌گیری درباره یک روند کافی نیست. تقاضای نقدینگی بانک‌ها معمولاً با تقویم پرداخت‌ها، سررسید بدهی‌ها و جابه‌جایی سپرده‌ها نوسان دارد. محتمل‌ترین سناریو این است که نتایج چند حراج آینده نشان دهد این کاهش پایدار است یا نوسانی گذرا. دنبال‌کردن رقم ریپو و نرخ سود بین‌بانکی در هفته‌های بعد تصویر روشن‌تری از وضعیت شبکه بانکی می‌دهد.
نظرات کاربران