یک رخداد فاجعه‌بار که یک عامل کدنویسی هوش مصنوعی آن را رقم زد، به حذف حدود ۴۸ هزار فایل و نابودی پایگاه داده اشیای Git مخزن در جریان این فرایند منجر شد. خبر این ماجرا که نخستین بار در ردیت منتشر شد، به‌سرعت در سراسر اینترنت پخش شد و واکنش جامعه توسعه‌دهندگان ترکیبی از خنده و دست بر صورت گذاشتن بود.
به گزارش رسانه اخبار تکنولوژی تکنا، یک توسعه‌دهنده نرم‌افزار در ردیت رشته‌ای تازه منتشر کرد تا تجربه اخیرش را شرح دهد. او از یک دستیار کدنویسی هوش مصنوعی خواسته بود مجموعه‌ای از تعمیرات را روی نرم‌افزارهایی انجام دهد که برای تحلیل داده‌های تاریخی اختیار معامله سهام استفاده می‌کرد. توسعه‌دهنده به دستیار گفت از فایل‌های مرتبط نسخه تهیه کند، روی نسخه‌ها کار کند، اصلاحات را آزمایش کند و فایل‌های اصلی و عملیاتی را دست‌نخورده باقی بگذارد.
در مجموع ۱۱ کار تعمیراتی در حال اجرا بود و در حالی که ۱۰ مورد بدون مشکل پیش رفت، آخرین کار شامل بازسازی محیط آزمایشی موسوم به mirror بود که نسخه‌ای از مجموعه فایل‌ها برای انجام آزمایش به شمار می‌رفت. قرار بود این کار یک نسخه تازه از محیط آزمایشی قدیمی بسازد، اصلاحات را اعمال کند و آنها را بدون دست زدن به فایل‌های واقعی و عملیاتی آزمایش کند.
محیط آزمایشی شامل ۶۱۴ پوشه Windows موسوم به junctions بود. این پوشه‌ها ظاهری شبیه پوشه معمولی دارند، اما در واقع به محل دیگری در رایانه اشاره می‌کنند. در این مورد، آنها به فایل‌های عملیاتی زنده کاربر اشاره داشتند. وقتی هوش مصنوعی تلاش کرد junctions را پاکسازی کند، آنها را صرفا به‌عنوان اشاره‌گر تشخیص نداد، مسیرشان را تا فایل‌های واقعی دنبال کرد و اسناد اصلی را حذف کرد.
فرایند پاکسازی حدود ۵۵٬۵۵۰ فایل را حذف کرد که تقریبا ۷٬۳۰۰ مورد از آنها اساسا باید حذف می‌شدند. ۴۸٬۲۱۸ فایل باقی‌مانده متعلق به محیط عملیاتی زنده بودند. همه این اتفاق‌ها در چشم‌برهم‌زدنی و در کمتر از دو دقیقه رخ داد. هوش مصنوعی درباره کاری که انجام داده بود به‌شکل غافلگیرکننده‌ای صادق بود و در مقطعی خطاب به توسعه‌دهنده، کریگ (Craig)، اعلام کرد باید متوقف شود و پیام را بخواند زیرا چیزی را خراب کرده است.
مخزن Git رایانه نیز آسیب دید. index سالم باقی ماند، اما نسخه‌های ذخیره‌شده زیربنایی فایل‌ها و همچنین تاریخچه‌ای که برای بازسازی آنها استفاده می‌شد، همگی حذف شدند. Git همچنان می‌توانست هزاران نام فایل را فهرست کند، اما دیگر قادر به بازیابی محتوای آنها نبود.
پست ردیت به‌سرعت فراگیر شد و طی پنج روز پس از انتشار بیش از ۱٬۴۰۰ پاسخ دریافت کرد. ربات ردیت که دیدگاه‌ها را خلاصه می‌کند، اعلام کرد اجماع غالب این است که ماجرا یک وضعیت کلاسیک FAFO و یک مشکل عمده مهارتی بوده است. این ربات همچنین گفت در حالی که همه به پیام صادقانه و خنده‌دار Claude می‌خندند، نظر جامعه روشن است و توسعه‌دهنده به دلیل رعایت نکردن شیوه‌های پایه توسعه به‌شدت ضربه خورده است.
کاربران ردیت تجربه‌های خود را به اشتراک گذاشتند و به منتشرکننده اصلی گفتند باید از Git استفاده می‌کرد و به‌طور مداوم تغییرات را به یک مخزن راه دور مانند GitHub می‌فرستاد. در موقعیت‌هایی مانند این، GitHub نقش دکمه ذخیره را دارد و نداشتن نسخه پشتیبان راه دور برای پروژه‌ای با ۴۸ هزار فایل، نمونه‌ای از اوج رفتار vibe coder تلقی شد.
این پست بعدتر حذف شد، احتمالا به این دلیل که منتشرکننده اصلی از صفحه نمایش خود عکس گرفته بود. ربات ردیت گفت پلیس اسکرین‌شات با تمام قوا وارد عمل شده است. برخی کاربران پیشنهاد کردند برای بازگرداندن فایل‌ها از نرم‌افزار بازیابی فایل یا Windows Shadow Copy استفاده شود، اما درس اصلی مطرح‌شده این بود که پیش از نزدیک کردن هوش مصنوعی به کار، باید از کنترل نسخه استفاده کرد.
اگرچه حذف کامل آرشیوها توسط عامل‌های هوش مصنوعی رایج نیست، چنین اتفاقی پیش‌تر نیز رخ داده است. در اواخر فوریه ۲۰۲۶، سامر یو (Summer Yue)، پژوهشگر ایمنی و هم‌ترازی هوش مصنوعی در متا، به عامل OpenClaw دسترسی به حساب Gmail خود داد. او ابتدا آن را روی صندوق ورودی آزمایشی کوچکی امتحان کرده بود و همه‌چیز مطابق انتظار کار کرد، اما پس از انتقال به صندوق واقعی، عامل با وجود دستور توقف، صدها ایمیل را حذف و بایگانی کرد.
نظرات کاربران