به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از د هاب، کنسرسیوم ال‌ان‌جی کانادا به رهبری شرکت شل، طرح توسعه فاز دوم پایانه کیتیمت را تصویب کرد. این کنسرسیوم تصمیم نهایی سرمایه‌گذاری را روز سه‌شنبه ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶ (۷ مهر ۱۴۰۵) در ونکوور اعلام کرد. طرح تازه ۲ واحد فراورش به پایانه اضافه می‌کند و ظرفیت آن را از حدود ۱۴ به ۲۸ میلیون تن در سال می‌رساند. ال‌ان‌جی همان گاز طبیعی است که با سرد شدن به مایع تبدیل می‌شود تا کشتی‌ها آن را به بازارهای دور ببرند.
زمان این تصمیم به اهمیت آن افزوده است. درگیری‌ها در خاورمیانه ارسال محموله‌های قطر را مختل کرده است و قطر یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان گاز مایع جهان است. هر ظرفیت تازه می‌تواند بخشی از کمبود عرضه را جبران کند و بر قیمت جهانی انرژی اثر بگذارد. به برآورد مؤسسه «انرژی برای آینده‌ای امن»، پایانه توسعه‌یافته کیتیمت حجمی معادل یک‌سوم محموله‌هایی را جابه‌جا خواهد کرد که در شرایط عادی از تنگه هرمز عبور می‌کرد.
مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، و تیم هاجسون، وزیر منابع طبیعی، در مراسم اعلام این تصمیم حضور داشتند. دولت کانادا ارزش سرمایه‌گذاری خصوصی این طرح را حدود ۳۲ میلیارد دلار برآورد کرده است. کریس کوپر، مدیرعامل ال‌ان‌جی کانادا، گفت این توسعه کیتیمت را در شمار بزرگ‌ترین تأسیسات گاز مایع جهان قرار می‌دهد. به گفته او، کانادا با این طرح به جمع ۵ صادرکننده بزرگ این سوخت نزدیک‌تر می‌شود.
هزینه بالاتر، مسیر کوتاه‌تر
تحلیلگران یادآوری می‌کنند که ساخت پایانه گاز مایع در کانادا گران‌تر از سواحل خلیج مکزیک در آمریکاست. مدیران شل این فاصله هزینه را پذیرفتند، اما آن را با دو مزیت دیگر قابل جبران دانستند. نخست، گاز ارزان میدان مونتنی که میان دو استان آلبرتا و بریتیش کلمبیا قرار دارد. دوم، مسیر دریایی کوتاه‌تر تا خریداران آسیایی مانند ژاپن، کره جنوبی و هند. سدریک کرمرز، رئیس بخش گاز یکپارچه شل، گفت: «هزینه ساخت در کانادا نسبتاً بالاتر است، اما فاصله حمل بسیار کوتاه‌تر است؛ دو مزیت در برابر یک عیب.»
آیا ۲۸ میلیون تن کافی است؟
داده‌ها نشان می‌دهد نزدیک به نیمی از گاز تولیدی کانادا به آمریکا می‌رود. به گفته پیتر ترتزاکیان، اقتصاددان انرژی، این وابستگی تولیدکنندگان کانادایی را به «پذیرنده قیمت» تبدیل کرده است؛ یعنی قدرت چانه‌زنی بر سر قیمت ندارند. برآورد او نشان می‌دهد کانادا تنها با ظرفیت حدود ۵۰ میلیون تن در سال به اهرم واقعی در مذاکره دست می‌یابد. رسیدن به این سطح به فاز دوم کیتیمت و طرح پیشنهادی کسی لیسیمز، هر دو، نیاز دارد.
رابرت جانستون، تحلیلگر انرژی، خطر اصلی را داخلی می‌داند، نه رقابت روسیه یا قطر. به نظر او، تأخیر در مجوزها، مقررات انتشار متان یا سقف آلایندگی صنعت نفت و گاز می‌تواند اثر بیش‌تری بر چشم‌انداز این صنعت بگذارد. هم‌زمان، ساخت خط لوله انتقال گاز پرنس روپرت برای تأمین خوراک طرح کسی لیسیمز آغاز شده است. انتظار می‌رود زیرساخت‌های صادراتی بیش‌تری در سال‌های آینده به این مسیر اضافه شود.
نظرات کاربران