به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، شاخص کل بورس تهران روز چهارشنبه ۸ مهر ۱۴۰۵ (۳۰ سپتامبر (۸ مهر ۱۴۰۵)) با افزایش ۱۳۶ هزار واحدی از سطح ۷.۷ میلیون واحد عبور کرد. این نخستین بار است که شاخص به این سطح می‌رسد. این رشد روزانه حدود ۱.۸ درصد است. شاخص کل میانگین تغییر قیمت همه سهام بورس را نشان می‌دهد.
این رکورد برای کسانی که میان سپرده بانکی، طلا، دلار و سهام تصمیم می‌گیرند اهمیت دارد. رشد شاخص نشان می‌دهد بخشی از پس‌انداز مردم در حال ورود به بازار سهام است. در عین حال سطح جدید شاخص این پرسش را پیش می‌کشد که این روند تا کجا ادامه پیدا می‌کند و چه عاملی پشت آن است.
پیشران اصلی رشد چه بود؟
داده‌های معاملات نشان می‌دهد شرکت‌های بزرگ «کامودیتی‌محور» بیش‌ترین سهم را در رشد شاخص داشتند. کامودیتی‌محورها شرکت‌هایی هستند که کالای پایه مانند فولاد، مس، محصولات پتروشیمی و فرآورده‌های نفتی تولید می‌کنند. درآمد این شرکت‌ها بیش‌تر به قیمت‌های جهانی و نرخ ارز بستگی دارد و به همین دلیل با انتظارات ارزی حرکت می‌کنند.
این شرکت‌ها بزرگ‌ترین ارزش بازار را در بورس دارند. شاخص کل بر اساس ارزش بازار شرکت‌ها محاسبه می‌شود. بنابراین رشد چند نماد بزرگ می‌تواند عدد شاخص را به‌طور محسوسی بالا ببرد، حتی اگر بسیاری از سهام کوچک‌تر همراهی نکنند.
نقدینگی؛ طرف خریدار دست بالا را دارد
تداوم رشد شاخص با ورود نقدینگی تازه همراه بوده است. نقدینگی در این معنا پولی است که از بیرون بورس، مثلاً از سپرده‌های بانکی یا بازارهای موازی، وارد خرید سهام می‌شود. تا زمانی که این جریان ادامه دارد، فشار خرید بر فشار فروش غلبه می‌کند. تغییر جهت این جریان معمولاً نخستین نشانه اصلاح قیمت در بازار است.
نکته‌هایی که عدد شاخص نشان نمی‌دهد
رکورد ۷.۷ میلیون واحدی یک رکورد اسمی است. برای سنجش بازدهی واقعی باید رشد شاخص را با نرخ تورم و تغییر قیمت دلار در همان دوره مقایسه کرد. فعالان حرفه‌ای بازار همچنین «شاخص هم‌وزن» را دنبال می‌کنند؛ شاخصی که به همه شرکت‌ها وزن برابر می‌دهد و وضعیت سهام کوچک‌تر را بهتر نشان می‌دهد. فاصله میان این دو شاخص نشان می‌دهد رشد بازار فراگیر است یا فقط در چند نماد بزرگ متمرکز شده است.
نظرات کاربران