به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از پایگاه خبری ماینینگ، وزارت انرژی آمریکا روز چهارشنبه ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ (۸ مهر ۱۴۰۵) بودجه‌ای ۲۹٫۵ میلیون دلاری را اعلام کرد. این بودجه به ۱۷ پروژه فناوری معدن تعلق می‌گیرد. ۱۲ آزمایشگاه ملی آمریکا این پروژه‌ها را در قالب طرح «معدن آینده» اجرا می‌کنند.
اهمیت این خبر در نوع فلزات هدف است. لیتیوم، مس، نیکل، کبالت و عناصر خاکی کمیاب مواد اولیه باتری، خودروی برقی و صنایع الکترونیک به شمار می‌روند. رقابت کشورها بر سر تأمین این فلزات، در بلندمدت بر قیمت جهانی آن‌ها اثر می‌گذارد. مبلغ اعلام‌شده به‌طور میانگین حدود ۱٫۷ میلیون دلار برای هر پروژه است؛ یعنی بیش‌تر نشانه یک جهت‌گیری است تا تغییری فوری در عرضه.
از آزمایشگاه تا میدان معدن
به گفته وزارت انرژی آمریکا، هدف این پروژه‌ها انتقال فناوری‌های نوین استخراج و فرآوری از آزمایشگاه به آزمایش میدانی و سپس تولید تجاری است. حوزه‌های کار شامل استخراج زیرزمینی، اکتشاف خودکار، بازیابی از منابع ثانویه و پرعیارسازی پیشرفته است. پرعیارسازی یعنی بالا بردن درصد فلز در سنگ معدن پیش از مرحله ذوب و پالایش.
پنج پروژه بر استخراج درجا تمرکز دارند؛ روشی که فلز را بدون بیرون آوردن سنگ معدن از زمین جدا می‌کند. آزمایشگاه ملی آیداهو روی شکست هیدرولیکی به کمک جریان برق کار می‌کند. آزمایشگاه ملی لارنس برکلی نیز استخراج لیتیوم از خاک رس با ولتاژ پایین را دنبال می‌کند. آزمایشگاه ملی اوک‌ریج یک سامانه رباتیک سیار می‌سازد که نقشه معادن زیرزمینی را به‌جای چند هفته در چند دقیقه تهیه می‌کند.
آزمایشگاه ملی آرگون بازیابی مس، نیکل و کبالت از باطله معادن را بررسی می‌کند. باطله، پسماندی است که پس از فرآوری سنگ معدن باقی می‌ماند و هنوز مقداری فلز دارد. آزمایشگاه شتاب‌دهنده ملی اسلک روی استخراج وانادیوم از تأسیسات فرسوده نفت و گاز کار می‌کند. وانادیوم در تولید فولادهای مقاوم و برخی باتری‌های بزرگ کاربرد دارد. آزمایشگاه ملی ایمز هم سنگ عناصر خاکی کمیاب را با انرژی صوتی و مغناطیسی خرد می‌کند و با بینایی ماشین آن را همزمان جداسازی می‌کند.
پیام برای بازار فلزات
آدری رابرتسون، معاون وزیر انرژی آمریکا، گفت این سرمایه‌گذاری برای به‌کارگیری کامل توان نوآوری آزمایشگاه‌های ملی است. او افزود این پروژه‌ها به تقویت معدن‌کاری داخلی، حفاظت از زنجیره تأمین و پیشتازی آمریکا در فناوری فلزات حیاتی کمک می‌کند. پروژه‌های منتخب اکنون وارد مرحله مذاکره برای عقد قرارداد شده‌اند. انتقال چنین فناوری‌هایی از آزمایشگاه به تولید تجاری معمولاً چند سال زمان می‌برد.
نظرات کاربران