دلار روی اوج

به گزارش بنکر ، دلار آمریکا در آغاز ماه اکتبر همچنان قدرتمند ظاهر شده است. شاخص DXY که قدرت دلار را در برابر سبدی از ارزهای اصلی می‌سنجد، اکنون نزدیک سقف سالانه ۱۰۱.۸۰ قرار دارد. نکته مهم اینجاست که حتی انتشار تورم ضعیف‌تر از انتظار PCE آمریکا هم نتوانست انتظارات بازار برای ادامه سیاست انقباضی فدرال رزرو را به شکل پایدار کاهش دهد.

به گفته ING، نگرانی‌های مربوط به کاهش ارزش دلار فعلاً در حاشیه قرار گرفته است. تمرکز بازار بیشتر به عملکرد چرخه اقتصادی آمریکا و مسیر نرخ بهره فدرال رزرو منتقل شده است. اقتصاد آمریکا همچنان نشانه‌هایی از مقاومت نشان می‌دهد. همین موضوع باعث شده معامله‌گران احتمال دهند فدرال رزرو برای رساندن سیاست پولی به محدوده انقباضی، به افزایش نرخ بهره دیگری نیاز داشته باشد.

چرا بازار به تورم ضعیف اعتنا نکرد؟

داده‌های تورم PCE ماه اوت آمریکا ضعیف‌تر از انتظار منتشر شد. با این حال، نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت آمریکا تنها برای مدت کوتاهی کاهش یافتند. سپس این افت به سرعت جبران شد. به زبان ساده، بازار به تورم ضعیف اعتنا نکرد.

اما سؤال اصلی اینجاست که چرا؟ پاسخ در مقاومت اقتصاد آمریکا نهفته است. مخارج مصرف‌کنندگان همچنان مناسب است و گزارش ADP نشانه‌هایی از بهبود دوباره رشد اشتغال ارائه کرده است. در عمل، بازار داده‌های ضعیف تورمی را در برابر داده‌های قوی اشتغال و مصرف، کم‌وزن می‌بیند.

متغیری که کمتر دیده می‌شود

یکی از موضوعات مورد توجه ING، اثرگذاری رونق سرمایه‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی بر بخش‌های گسترده‌تر اقتصاد آمریکاست. اگر این روند در داده‌های فعالیت اقتصادی و اشتغال نیز منعکس شود، می‌تواند به حفظ انتظارات انقباضی بازار کمک کند. یعنی چه؟ یعنی سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی می‌تواند تقاضا برای نیروی کار ماهر را بالا نگه دارد. همین موضوع، فشار تورمی را پایدار می‌کند. و اگر تورم پایدار بماند، فدرال رزرو دلیلی برای کاهش نرخ بهره نخواهد داشت.

امروز معامله‌گران به شاخص ISM تولید آمریکا توجه خواهند کرد. انتظار می‌رود شاخص اصلی ISM در محدوده ۵۵ قرار گیرد. این سطح می‌تواند نشانه ادامه فعالیت مناسب بخش تولید باشد. بازار همچنین قیمت‌های پرداختی، سفارش‌های جدید و مؤلفه اشتغال این شاخص را بررسی خواهد کرد.

از سوی دیگر، نیل کاشکاری و کریس والر از اعضای رأی‌دهنده فدرال رزرو امروز سخنرانی خواهند داشت. اگر والر از بحث داده‌های اقتصادی فراتر برود و درباره سیاست پولی اظهارنظر کند، سخنان او می‌تواند برای بازار اهمیت بیشتری پیدا کند.

و فردا، گزارش NFP ماه سپتامبر منتشر می‌شود. این گزارش می‌تواند تصویر کامل‌تری از وضعیت اشتغال آمریکا ارائه دهد. حالا سؤال این است که آیا NFP می‌تواند انتظارات انقباضی بازار را تثبیت کند یا آن را تغییر دهد؟ پاسخ این سؤال، مسیر دلار و بازارهای جهانی را در روزهای آینده مشخص خواهد کرد.

این روند چه پیامی برای بازارها دارد؟

قدرت‌نمایی دلار پیام روشنی برای بازارها دارد: دوره پول ارزان تمام شده و حالا هزینه سرمایه در جهان گران‌تر می‌شود. در چنین شرایطی، سرمایه‌ها از دارایی‌های پرریسک به سمت پناهگاه‌های امن‌تر حرکت می‌کنند.

قدرت دلار معمولاً به معنای تضعیف ارزهای دیگر است. این وضعیت برای کشورهایی که بدهی دلاری دارند، گران تمام می‌شود. به زبان ساده، بازپرداخت وام‌های دلاری برای آن‌ها سخت‌تر می‌شود و سرمایه‌گذاران بین‌المللی نیز پول خود را از این بازارها خارج می‌کنند.

از آنجا که اکثر مواد خام مانند طلا و مس با دلار قیمت‌گذاری می‌شوند، قدرت دلار آن‌ها را برای خریداران غیرآمریکایی گران‌تر می‌کند. این موضوع معمولاً فشار نزولی بر قیمتشان وارد می‌کند. اما نفت وضعیت متفاوتی دارد. به دلیل تنش‌های ژئوپلیتیک و نگرانی‌های عرضه، قیمت نفت در حال حاضر بیشتر تحت تأثیر عوامل سیاسی است تا مکانیزم دلار.

رابطه طلا و دلار هم پیچیده شده است. در حالت عادی، دلار قوی برای طلا بد است. اما در شرایط فعلی، ریسک‌های ژئوپلیتیک و نگرانی از تورم باعث شده برخی سرمایه‌گذاران همچنان به طلا به عنوان پناهگاه امن نگاه کنند. با این حال، اگر دلار بیش از این قوی شود، احتمالاً فشار فروش بر طلا افزایش می‌یابد.

در ایران، رشد دلار معمولاً با تأخیر به نفع شرکت‌های صادرات‌محور بورسی تمام می‌شود. چون درآمد ریالی آن‌ها را بالا می‌برد. اما طلا و سکه در بازار داخلی بیش از هر چیز تحت تأثیر قیمت دلار داخلی هستند تا اونس جهانی. بنابراین، اگر روند جهانی دلار باعث کاهش اونس شود، اثر آن در بازار ایران با تأخیر و تحت الشعاع نرخ ارز داخلی خواهد بود.