شاخص بهای تولیدکننده در این ماه نسبت به ماه قبل ۴.۲ درصد افزایش یافته و نسبت به مرداد سال گذشته نیز رشد ۱۱۶.۸ درصدی داشته است.
این افزایش البته به یک بخش خاص محدود نمانده است. در مردادماه، گروه‌های کشاورزی، جنگلداری و ماهیگیری، معدن، صنعت، حمل‌ونقل و انبارداری و همچنین برخی بخش‌های خدماتی با افزایش شاخص مواجه شده‌اند. در بخش صنعت نیز که بخش مهمی از زنجیره تولید و عرضه را تشکیل می‌دهد، افزایش هزینه‌ها می‌تواند مستقیماً بر تصمیم بنگاه‌ها درباره تولید، قیمت‌گذاری و سرمایه‌گذاری اثر بگذارد.
اما اهمیت این آمار فقط در افزایش هزینه تولید نیست. پرسش اصلی این است که فشار ایجادشده در سمت تولید، در ماه‌های آینده چگونه خود را در اقتصاد نشان خواهد داد؟ آیا بنگاه‌ها می‌توانند بخشی از این افزایش هزینه را جذب کنند، یا ناچار خواهند شد آن را به قیمت نهایی منتقل کنند؟ و در شرایطی که تولیدکنندگان هم‌زمان با محدودیت تقاضا، نااطمینانی و دشواری تأمین مواد اولیه روبه‌رو هستند، افزایش هزینه تولید چه فشاری بر ادامه فعالیت آنها وارد می‌کند؟
به بیان دیگر، شاخص بهای تولیدکننده فقط تصویری از هزینه‌های امروز بنگاه‌ها نیست؛ می‌تواند نشانه‌ای از فشارهای قیمتی باشد که در ادامه مسیر، از تولیدکننده به سایر بخش‌های اقتصاد منتقل می‌شود.
کلیه حقوق مادی و معنوی محفوظ و متعلق به شبکه اینترنتی اکوایران می‌باشد و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع و لینک مستقیم بلامانع است.
نظرات کاربران