به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، مؤسسه رتبه‌بندی S&P Global Ratings روش تازه‌ای برای ارزیابی ریسک صندوق‌های وام‌دهی دارایی‌های دیجیتال معرفی کرد. در این چارچوب، هر صندوق در یکی از شش دسته ریسک قرار می‌گیرد. این اقدام همزمان با رسیدن سپرده‌های این بخش به حدود ۱۰ میلیارد دلار انجام شد.
اهمیت این خبر در یک نکته ساده است: تا امروز سپرده‌گذار رمزارزی معیار مستقل و یکسانی برای مقایسه این صندوق‌ها نداشت. رتبه‌بندی یعنی یک نهاد بیرونی احتمال زیان یا ناتوانی در بازپرداخت را می‌سنجد و نتیجه را در قالبی قابل‌مقایسه اعلام می‌کند. این همان ابزاری است که سال‌ها در بازار اوراق قرضه و بانک‌ها کاربرد داشته است.
صندوق وام‌دهی رمزارزی چیست؟
این صندوق‌ها دارایی دیجیتال سپرده‌گذاران را جمع می‌کنند و به وام‌گیرندگان قرض می‌دهند. سود حاصل از این وام‌ها، پس از کسر هزینه‌ها، به سپرده‌گذار می‌رسد. بخش زیادی از این فعالیت «آنچین» است؛ یعنی قراردادها و جابه‌جایی‌ها مستقیم روی بلاکچین ثبت می‌شود و برای همه قابل‌ردیابی است.
رقم ۱۰ میلیارد دلار برای این بخش کوچک نیست. اگر این مبلغ میان ۱ میلیون سپرده‌گذار تقسیم شود، سهم هر نفر به‌طور میانگین ۱۰ هزار دلار است. رشد محبوبیت محصولات سرمایه‌گذاری آنچین، به گفته اس‌اندپی، دلیل اصلی طراحی این چارچوب بوده است.
چرا سنجش ریسک اکنون مطرح شده است؟
بازار وام‌دهی رمزارزی پیشینه پرنوسانی دارد. در سال ۲۰۲۲ چند شرکت بزرگ وام‌دهی این حوزه با فشار برداشت سپرده‌گذاران روبه‌رو شدند و برداشت‌ها را متوقف کردند. آن تجربه نشان داد بازده بالا لزوماً با امنیت سرمایه همراه نیست و ریسک نقدشوندگی، یعنی ناتوانی در پرداخت به‌موقع پول سپرده‌گذار، می‌تواند در مدت کوتاهی آشکار شود.
ورود یک مؤسسه رتبه‌بندی شناخته‌شده به این حوزه دو پیام همزمان دارد. از یک سو، نشان می‌دهد این بازار آن‌قدر بزرگ شده که نهادهای مالی سنتی آن را جدی می‌گیرند. از سوی دیگر، انتظار می‌رود تفاوت میان صندوق‌های کم‌ریسک و پرریسک از این پس شفاف‌تر دیده شود. برای فعالان حرفه‌ای، این رتبه‌ها می‌تواند به معیاری برای قیمت‌گذاری ریسک و مقایسه بازده‌ها تبدیل شود.
نظرات کاربران