به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، چند شرکت بورسی روز دوشنبه ۱۳ و سه‌شنبه ۱۴ مهر از تغییر نرخ محصولات یا مواد اولیه خود خبر دادند. سه اطلاعیه بیش از بقیه دیده شد: افزایش ۲۱۲ درصدی نرخ برخی محصولات ددام، افزایش ۱۹ درصدی نرخ محصول اصلی تکیمیا و رشد ۱۲۷ درصدی قیمت مواد اولیه غشوکو. این شرکت‌ها اطلاعیه‌ها را در کدال منتشر کردند. کدال سامانه رسمی است که شرکت‌های بورسی اطلاعات مهم خود را در آن اعلام می‌کنند.
اهمیت این اطلاعیه‌ها به دو گروه برمی‌گردد. سهامداران از روی آن‌ها درآمد آینده شرکت را برآورد می‌کنند. خانوارها هم در آن نشانه‌ای از هزینه تولید و قیمت کالاهای مصرفی می‌بینند. این سه عدد یک معنا ندارند. ۲ مورد افزایش نرخ فروش است و ۱ مورد افزایش هزینه تولید.
دو روی سکه: نرخ فروش و هزینه تولید
افزایش ۲۱۲ درصدی یعنی قیمت محصول بیش از ۳ برابر شده است. کالایی که پیش‌تر ۱۰۰ هزار تومان بود، با این نرخ به حدود ۳۱۲ هزار تومان می‌رسد. البته این افزایش فقط شامل برخی محصولات ددام است. اثر آن بر درآمد کل شرکت به سهم همین محصولات از فروش بستگی دارد.
افزایش ۱۹ درصدی نرخ محصول اصلی تکیمیا عدد کوچک‌تری است. اما چون این تغییر به محصول اصلی مربوط است، روی بخش بزرگ‌تری از فروش شرکت اثر می‌گذارد. تحلیلگران معمولاً تغییر نرخ محصول اصلی را مهم‌ترین متغیر در پیش‌بینی سود شرکت می‌دانند.
وضعیت غشوکو فرق دارد. رشد ۱۲۷ درصدی قیمت مواد اولیه هزینه تولید را بالا می‌برد، نه درآمد را. شرکت در این حالت دو راه دارد. یا نرخ محصول نهایی را بالا می‌برد، یا بخشی از حاشیه سود خود را از دست می‌دهد. حاشیه سود همان فاصله قیمت فروش با هزینه تمام‌شده است.
این ارقام برای بازار و مصرف‌کننده چه معنایی دارد
اعلام نرخ تازه همیشه به معنای سود بیش‌تر نیست. اگر هزینه‌های شرکت هم به همان اندازه بالا رفته باشد، افزایش قیمت تنها فشار هزینه را جبران می‌کند. به همین دلیل، تحلیلگران حرفه‌ای این اطلاعیه‌ها را کنار صورت‌های مالی و گزارش‌های ماهانه فروش بررسی می‌کنند.
برای مصرف‌کننده، افزایش قیمت مواد اولیه و محصولات میانی معمولاً با فاصله به قیمت کالای نهایی می‌رسد. اندازه و زمان این اثر به سهم هر محصول در زنجیره تولید بستگی دارد. اطلاعیه‌های بیش‌تری در روزهای آینده تصویر روشن‌تری از روند هزینه‌ها و قیمت‌ها در صنایع مختلف خواهد داد.
نظرات کاربران