به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، ولی‌الله سیف، رئیس کل پیشین بانک مرکزی، تعیین نرخ ارز در بازار را وظیفه این نهاد نمی‌داند. او قیمت ارز را مانند قیمت هر کالای دیگری، در بلندمدت تابع وضعیت کلی اقتصاد می‌داند. این دیدگاه در شرایطی مطرح شده است که نوسان دلار همچنان از دغدغه‌های اصلی خانوارها برای حفظ ارزش دارایی است.
اهمیت این اظهارنظر در پیامد آن برای انتظارات بازار است. اگر نرخ ارز در بلندمدت از عوامل بنیادی اقتصاد پیروی کند، کنترل کوتاه‌مدت قیمت فقط بخشی از تصویر را نشان می‌دهد. به بیان ساده، آرامش چندهفته‌ای دلار لزوماً به معنای رفع ریشه‌ای فشار بر پول ملی نیست.
عواملی که مسیر نرخ ارز را می‌سازند
سیف از چند عامل نام می‌برد که به گفته او مسیر بلندمدت نرخ ارز را شکل می‌دهند. نخستین عامل، تفاوت تورم داخلی با تورم کشورهای طرف تجاری است. وقتی تورم داخل بالاتر باشد، قدرت خرید ریال در برابر ارزهای خارجی کاهش می‌یابد. این شکاف معمولاً در نرخ ارز نمایان می‌شود.
عرضه و تقاضای ارز، وضعیت تجارت خارجی و جریان ورود و خروج سرمایه، عوامل بعدی این فهرست هستند. هرچه درآمد ارزی حاصل از صادرات بیش‌تر باشد، عرضه ارز در بازار فراوان‌تر خواهد بود. در مقابل، خروج سرمایه از کشور تقاضا برای ارز را بالا می‌برد.
دو عامل پایانی ماهیت روانی دارند: انتظارات اقتصادی و میزان اعتماد به پول ملی. انتظارات یعنی پیش‌بینی مردم و فعالان بازار از قیمت‌های آینده. اگر بخش بزرگی از جامعه افزایش قیمت‌ها را انتظار داشته باشد، تقاضا برای ارز و طلا به‌عنوان ابزار حفظ ارزش افزایش می‌یابد.
معیار موفقیت سیاست ارزی
سیف معیار موفقیت سیاست ارزی را پایین نگه‌داشتن نرخ ارز برای چند روز یا چند هفته نمی‌داند. این نگاه در برابر رویکردی قرار می‌گیرد که با عرضه گسترده ارز یا قیمت‌گذاری دستوری، نرخ را در کوتاه‌مدت مهار می‌کند. از منظر اقتصادی، مهار کوتاه‌مدت بدون اصلاح عوامل بنیادی ممکن است فشار را برای دوره‌های بعد انباشته کند.
سیف از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷ ریاست بانک مرکزی را بر عهده داشت و پایان دوره او با نوسان‌های شدید بازار ارز همزمان شد. برای کسانی که درباره پس‌انداز و دارایی خود تصمیم می‌گیرند، دیدگاه او یک پرسش کلیدی را پیش می‌کشد: آرامش یا التهاب کوتاه‌مدت بازار، بازتاب عوامل بنیادی است یا نتیجه مداخله‌ای موقت؟
نظرات کاربران