به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از سیکینگ آلفا، کشورهای گروه ۷ روز جمعه ۲ اکتبر ۲۰۲۶ (۱۰ مهر ۱۴۰۵) بر سر عرضه ۱۰۰ میلیون بشکه نفت و گازوئیل توافق کردند. این حجم از ذخایر اضطراری برداشت می‌شود. ذخایر اضطراری انبارهایی است که دولت‌ها برای دوره‌های کمبود عرضه نگه می‌دارند. هدف این توافق مهار قیمت‌های بالای انرژی اعلام شده است.
با این حال، بازار انرژی در روزهای پس از توافق واکنش محدودی به آن نشان داده است. یک تحلیلگر بازار انرژی معتقد است این عرضه تا حد زیادی «پیش‌خور» شده بود. پیش‌خور شدن یعنی معامله‌گران خبر را پیش از اعلام رسمی پیش‌بینی کرده و در قیمت‌ها اعمال کرده بودند. به همین دلیل، اعلام رسمی توافق شوک تازه‌ای به بازار وارد نکرد.
داده‌های بازار نشان می‌دهد موج فروش اخیر نفت نیز در حال از دست دادن شتاب خود است. به بیان ساده، فشار فروشندگان کاهش یافته و قیمت‌ها دیگر با سرعت روزهای قبل پایین نمی‌آیند. این وضعیت می‌تواند نشانه نزدیک‌شدن کشمکش خریداران و فروشندگان به نقطه تعادل باشد.
رقم ۱۰۰ میلیون بشکه در نگاه نخست بزرگ به نظر می‌رسد. اما مصرف روزانه نفت در جهان نیز حدود ۱۰۰ میلیون بشکه است. بنابراین کل این عرضه تقریباً با مصرف ۱ روز جهان برابری می‌کند. همین مقایسه می‌تواند بخشی از واکنش محدود بازار را توضیح دهد.
قیمت انرژی یکی از محرک‌های اصلی تورم جهانی است. اگر عرضه ذخایر اضطراری نتواند قیمت‌ها را مهار کند، فشار تورمی بر اقتصادهای بزرگ ادامه می‌یابد. این فشار بر تصمیم بانک‌های مرکزی درباره نرخ بهره اثر می‌گذارد. نرخ بهره نیز از عوامل تعیین‌کننده در بازار جهانی طلا و ارز است.
نظرات کاربران