مولیبدن در آستانه ششمین سال کمبود عرضه؛ احتمال ثبت رکورد تازه قیمت

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از ماینینگ، بازار مولیبدن در مسیر ششمین سال پیاپی کسری عرضه قرار دارد. بی‌ام‌او کپیتال مارکتس این ارزیابی را در گزارشی تازه منتشر کرده است. مولیبدن فلزی است که فولاد را مقاوم‌تر می‌کند و در برابر حرارت و خوردگی ایمن می‌سازد. گرانی آن یعنی افزایش هزینه تولید فولاد ضدزنگ، تجهیزات نفت و گاز و نیروگاه‌ها.

طبق داده‌های انجمن بین‌المللی مولیبدن، تقاضای جهانی در نیمه نخست امسال ۸٫۵ درصد رشد کرد و به ۳۵۸٫۲ میلیون پوند رسید. در همین مدت، عرضه ۰٫۶ درصد کاهش یافت و به ۳۳۵٫۶ میلیون پوند رسید. حاصل این شکاف، کمبودی ۲۲٫۶ میلیون پوندی بود؛ رقمی معادل حدود ۱۰ هزار تن فلز.

قیمت مولیبدن از ابتدای سال حدود ۴۳ درصد رشد کرده و به ۴۱٫۹۷ دلار برای هر پوند رسیده است. این رقم یعنی حدود ۹۲ هزار دلار برای هر تن. تحلیلگران بی‌ام‌او در گزارش روز پنجشنبه، این فلز را یکی از «ستاره‌های» بازار امسال توصیف کردند.

چرا عرضه پاسخ نمی‌دهد

حدود ۶۰ درصد مولیبدن جهان محصول جانبی معادن مس، به‌ویژه در شیلی و پرو، است. یعنی تولید آن بیش‌تر به وضعیت معادن مس وابسته است تا به قیمت خود مولیبدن. افت عیار سنگ مس، کم‌آبی، تأخیر در صدور مجوز و سال‌ها کم‌سرمایه‌گذاری، رشد این معادن را محدود کرده است. تولید شیلی از سال ۲۰۱۷ روند نزولی داشته است.

چین، بزرگ‌ترین تأمین‌کننده جهان، از فوریه ۲۰۲۵ و پس از اعمال تعرفه‌های آمریکا، صادرات این فلز را محدود کرده است. بی‌ام‌او بعید می‌داند چین این بار مانند گذشته با افزایش سریع تولید به کمبود پاسخ دهد. تخلیه ذخایر معدنی و مقررات سخت‌گیرانه‌تر زیست‌محیطی، معادن این کشور را کم‌انعطاف‌تر کرده است. پروژه بزرگ «شاپینگ‌گو» متعلق به زیجین ماینینگ نیز پیش از حدود ۲۰۲۹ به ظرفیت کامل نمی‌رسد.

تقاضایی که به‌سادگی عقب نمی‌نشیند

بیش از ۸۰ درصد مصرف مولیبدن به صنایع فولاد، از جمله فولاد ضدزنگ، مربوط است. سهم این فلز در قیمت نهایی محصولات فولادی اندک است و جایگزین مستقیمی برای همه کاربردهای آن وجود ندارد. به همین دلیل، تحلیلگران معتقدند «تخریب تقاضا»، یعنی کاهش مصرف بر اثر گرانی، احتمالاً به قیمت‌هایی بسیار بالاتر از سطوح تاریخی نیاز دارد.

کسری تجمعی بازار تا پایان ۲۰۲۵ به ۱۰۸ میلیون پوند رسید که معادل مصرف حدود ۲ ماه جهان است. ذخایر در دسترس نیز تا حد زیادی تخلیه شده و سپر چندانی در برابر کمبود تازه باقی نمانده است. بی‌ام‌او می‌نویسد احتمال ثبت رکورد قیمتی هنوز از سوی بازار و جامعه سرمایه‌گذاری به‌طور کامل درک نشده است.