به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از ماینینگ، شورای جهانی طلا چارچوب تازه‌ای برای افشای اطلاعات زنجیره عرضه تصویب کرد. این شورا از معدن‌کاران خواست فهرستی سالانه منتشر کنند که هر معدن را به پالایشگاه‌های طرف قراردادش پیوند دهد. هدف اصلی، دشوارترکردن ورود طلای نامشروع به بازار رسمی است.
اهمیت این تصمیم به ابعاد آن برمی‌گردد. اعضای این شورا سالانه حدود ۱٬۳۰۰ تن طلا تولید می‌کنند؛ رقمی معادل بیش از یک‌سوم تولید معادن جهان. شمش و سکه‌ای که در بازارهای جهانی دست‌به‌دست می‌شود، از همین زنجیره عبور می‌کند. هرچه منشأ طلا روشن‌تر باشد، اعتماد خریداران و سرمایه‌گذاران به سلامت بازار بیشتر خواهد بود.
معدن‌کاران چه چیزی را اعلام می‌کنند
این توصیه شرکت‌های تولیدکننده «دوره» را هدف گرفته است. دوره شمش نیمه‌خالص طلا و نقره است که در محل معدن ریخته می‌شود و برای خالص‌سازی به پالایشگاه می‌رود. گزارش سالانه باید نام هر معدن، ایالت و کشور آن، پالایشگاه دریافت‌کننده و کشور پالایشگاه را نشان دهد. اگر معدنی با چند پالایشگاه کار می‌کند، نام همه آن‌ها در فهرست می‌آید.
ویوین گلس، رئیس بخش سلامت زنجیره عرضه شورا، دراین‌باره نوشت: «این چارچوب اعتماد شرکای تجاری، سرمایه‌گذاران و ناظران به سلامت بازار را افزایش می‌دهد. همچنین پنهان‌ماندن رویه‌های مبهم و غیرمسئولانه در لابه‌لای پیچیدگی‌ها را دشوارتر می‌کند.» با این حال، این چارچوب یک توصیه است و الزام قانونی ندارد. شورا برای اعلام‌نکردن اطلاعات جریمه‌ای تعیین نکرده و نخستین سال گزارش‌دهی و مهلت انتشار را هم مشخص نکرده است.
شرکت‌ها می‌توانند وزن محموله‌ها، شرکت‌های حمل، مسیرها، معامله‌گران و صادرکنندگان را اعلام نکنند. اطلاعات حساس تجاری و هر داده‌ای که امنیت کارگران را تهدید کند نیز از این فهرست بیرون است. طلایی که به‌صورت کنسانتره، یعنی سنگ معدنِ تغلیظ‌شده، یا ضایعات کم‌عیار جابه‌جا می‌شود هم مشمول این چارچوب نیست.
پرونده‌هایی که فشار شفافیت را بیشتر کرد
تحقیقات روزنامه نیویورک‌تایمز درباره ورود طلای آمریکای لاتین به زنجیره عرضه آمریکای شمالی، اهمیت این موضوع را برجسته کرد. ضرابخانه سلطنتی کانادا پس از گزارشی درباره احتمال پالایش طلای معادن تحت کنترل کارتل‌های کلمبیایی، فرآوری آن محموله‌ها را متوقف کرد. نیویورک‌تایمز در سپتامبر گزارش داد دوره ونزوئلایی ارسال‌شده به آمریکا در انبار مانده، چون پالایشگاه‌ها حاضر به پذیرش آن نبودند؛ شرکت ترافیگورا بخش‌هایی از این روایت را رد کرد.
این پرونده‌ها نشان می‌دهد شناسایی منشأ طلا با اثبات پاکی آن یکی نیست. چارچوب شورا رابطه معدن و پالایشگاه را آشکار می‌کند، اما به‌تنهایی ثابت نمی‌کند طلا به شکل مسئولانه تأمین شده است. دیده‌بان حقوق بشر نیز در سپتامبر ۲۰۲۵ از انجمن بازار شمش لندن، مرجع اصلی استانداردهای تجارت شمش، خواست پالایشگاه‌ها را به اعلام همه معادن و تأمین‌کنندگان خود، حتی تأمین‌کنندگان طلای بازیافتی، ملزم کند.
نظرات کاربران