به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، طلای جهانی پس از عبور از مرز ۵۰۰۰ دلار در آغاز سال ۲۰۲۶، اکنون در کانال ۴۱۵۰ دلار معامله می‌شود. این یعنی هر اونس طلا حدود ۸۵۰ دلار، معادل ۱۷ درصد، از اوج خود فاصله گرفته است. دو عامل اصلی پشت این افت قرار دارد: بالا رفتن بازده اوراق قرضه آمریکا و ادامه موضع انقباضی فدرال‌رزرو، یعنی بانک مرکزی آمریکا.
اهمیت این رقم برای خانوارهای ایرانی روشن است. قیمت طلا و سکه در بازار داخل از دو جزء ساخته می‌شود: قیمت جهانی اونس و نرخ دلار در بازار آزاد. وقتی اونس جهانی پایین می‌آید، بخشی از فشار صعودی بر قیمت داخلی کم می‌شود؛ مگر آنکه رشد نرخ دلار این اثر را خنثی کند.
چرا طلا از قله عقب نشست؟
بازده اوراق قرضه، سودی است که دولت آمریکا به خریداران اوراق خود می‌پردازد. طلا هیچ سود یا بهره‌ای به دارنده‌اش نمی‌دهد. بنابراین وقتی بازده اوراق بالا می‌رود، نگهداری طلا برای سرمایه‌گذاران بزرگ پرهزینه‌تر می‌شود و بخشی از سرمایه به سمت اوراق می‌رود.
در سوی دیگر، فدرال‌رزرو برای مهار تورم، سیاست انقباضی را ادامه داده است. سیاست انقباضی یعنی بالا نگه داشتن نرخ بهره و محدود کردن نقدینگی. این سیاست معمولاً دلار را تقویت می‌کند و طلا را که با دلار قیمت‌گذاری می‌شود، زیر فشار فروش قرار می‌دهد. کشمکش اصلی بازار اکنون میان خریدارانی است که طلا را پناهگاه امن می‌دانند و فروشندگانی که بازده بدون ریسک اوراق را ترجیح می‌دهند.
این افت در مقیاس ۱ گرم
هر اونس طلا حدود ۳۱.۱ گرم طلای خالص است. بنابراین افت ۸۵۰ دلاری اونس، یعنی کاهش حدود ۲۷ دلار در ارزش جهانی هر گرم طلای ۲۴ عیار. برای طلای ۱۸ عیار که در بازار داخل رایج‌تر است، این رقم به حدود ۲۰ دلار در هر گرم می‌رسد. در محاسبه قیمت داخلی، اثر نهایی این عدد به نرخ دلار در همان روز بستگی دارد.
نگاه به ماه‌های باقی‌مانده ۲۰۲۶
داده‌ها نشان می‌دهد مسیر طلا تا پایان سال بیش از هر چیز به دو متغیر وابسته است: جهت بازده اوراق آمریکا و لحن فدرال‌رزرو در نشست‌های آینده. نشانه‌های تغییر سیاست پولی آمریکا به سمت کاهش نرخ بهره، معمولاً از عوامل حمایتی طلا به شمار می‌رود. در مقابل، تداوم نرخ‌های بالا می‌تواند فشار فروش را حفظ کند. سطح ۴۱۵۰ دلار اکنون محدوده‌ای است که فعالان بازار واکنش قیمت را در آن زیر نظر دارند.
نظرات کاربران