به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، رئیسجمهور آمریکا با همتای روس خود بر سر عرضه گازوئیل روسیه به بازارهای جهانی به توافق رسید. با این حال، تحلیلگران بازار انرژی به نقل از رویترز میگویند این توافق نمیتواند قیمت جهانی سوخت را بهشکل پایدار پایین بیاورد. به بیان ساده، بازار ممکن است در روزهای نخست واکنش نشان دهد، اما ریشههای گرانی سوخت سر جای خود باقی میماند.
این خبر از آن جهت اهمیت دارد که قیمت سوخت یکی از موتورهای اصلی تورم جهانی است. گازوئیل سوخت کامیونها، کشتیها، ماشینآلات کشاورزی و بسیاری از کارخانههاست. هر تغییری در قیمت آن، دیر یا زود به هزینه حمل کالا و قیمت نهایی اجناس منتقل میشود.
چرا یک توافق کافی نیست؟
دادههای بازار نشان میدهد قیمت سوخت فقط به حجم عرضه یک کشور وابسته نیست. ظرفیت پالایشگاهها، هزینه حملونقل دریایی، سطح ذخایر و تقاضای فصلی هم در تعیین قیمت نقش دارند. ظرفیت پالایش یعنی توان تبدیل نفت خام به سوختی مانند گازوئیل؛ اگر این ظرفیت محدود باشد، حتی با نفت خام فراوان هم سوخت ارزان نمیشود.
از سوی دیگر، بازار نسبت به دوام توافقهای سیاسی محتاط است. خریداران بزرگ معمولاً پیش از تغییر مسیر تأمین، منتظر روشن شدن جزئیات اجرایی میمانند. همین تردید باعث میشود اثر روانی خبر زودتر از اثر واقعی آن در قیمتها کمرنگ شود.
در کشمکش میان خریدار و فروشنده در بازار انرژی، این توافق کفه عرضه را اندکی سنگینتر میکند. اما تا زمانی که محدودیتهای ساختاری عرضه برطرف نشود، محتملترین سناریو از نگاه تحلیلگران، افت موقت و بازگشت تدریجی قیمتها به محدوده قبلی است.
پیوند سوخت با طلا و دلار
قیمت انرژی از مسیر تورم به بازارهای مالی گره میخورد. اگر سوخت گران بماند، فشار تورمی در اقتصادهای بزرگ ادامه پیدا میکند. در این حالت، انتظار میرود بانکهای مرکزی در کاهش نرخ بهره محتاطتر عمل کنند؛ متغیری که فعالان بازار طلا و ارز آن را از نزدیک دنبال میکنند.
برای دنبالکنندگان بازار، نشانههای بعدی را باید در جزئیات اجرای توافق، واکنش قیمت قراردادهای آتی گازوئیل و گزارشهای ذخایر سوخت جستوجو کرد. قراردادهای آتی توافقهایی برای خرید یا فروش کالا با قیمت معین در آیندهاند و انتظار بازار را زودتر از قیمت نقدی نشان میدهند.















نظرات کاربران