به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، تولید مصنوعات طلا در ۱ سال گذشته بین ۴۵ تا ۵۵ درصد کاهش یافته است. بذرافشان، رئیس اتحادیه طلا و جواهر تهران، این رقم را اعلام کرد. او گسترش فروش طلای آبشده از طریق پلتفرم‌های آنلاین را یکی از عوامل این روند دانست. به گفته او، این کاهش فشار قابل‌توجهی بر کارگاه‌های تولیدی، اشتغال و واحدهای صنفی وارد کرده است.
این رقم یعنی کارگاه‌ها امروز تقریباً نیمی از زیورآلات ۱ سال پیش را می‌سازند. اثر این تغییر به کارگاه‌ها محدود نمی‌ماند. به نظر می‌رسد بخشی از خریداران طلا را بیش‌تر برای حفظ ارزش پول می‌خرند تا برای زینت. همین تغییر در انگیزه خرید، مسیر پول را از ویترین طلافروشی به سامانه‌های آنلاین برده است.
طلای آبشده چیست؟
طلای آبشده، طلایی است که ذوب و به شکل شمش یا قطعه‌ای ساده درآمده است. این طلا اجرت ساخت ندارد. اجرت هزینه‌ای است که خریدار بابت طراحی و ساخت زیورآلات می‌پردازد. به همین دلیل، کسی که فقط حفظ ارزش دارایی را در نظر دارد، معمولاً برای هر گرم هزینه کم‌تری می‌پردازد.
پلتفرم‌های آنلاین این شیوه خرید را ساده‌تر کرده‌اند. برخی از این سامانه‌ها امکان خرید مقادیر بسیار کم، حتی کسری از ۱ گرم، را فراهم می‌کنند. خریدار نیز برای این کار به مراجعه حضوری نیاز ندارد. در نتیجه، فردی با پس‌انداز اندک هم می‌تواند بخشی از پولش را به طلا تبدیل کند.
کارگاه‌ها در برابر پلتفرم‌ها
در یک سو کارگاه‌هایی قرار دارند که درآمدشان به ساخت و فروش مصنوعات وابسته است. در سوی دیگر، پلتفرم‌هایی فعالیت می‌کنند که طلای خام را بدون واسطه صنفی به مشتری می‌فروشند. انتقاد رئیس اتحادیه به همین نقطه برمی‌گردد. از نگاه او، رشد فروش آنلاین تقاضا را از زنجیره تولید دور کرده است.
صنعت طلا و جواهر زنجیره‌ای از طراح، سازنده، پرداخت‌کار و فروشنده را در بر می‌گیرد. کاهش نزدیک به نیمی از تولید یعنی سفارش کم‌تر برای همه این حلقه‌ها. رئیس اتحادیه رقمی درباره تعداد شاغلانی که از این روند آسیب دیده‌اند ارائه نکرده است.
این تحول برای خریدار عادی دو جنبه دارد. طلای آبشده از نظر اجرت هزینه کم‌تری دارد. در مقابل، شرایط نگهداری، تحویل فیزیکی و تضمین عیار در هر سامانه متفاوت است. عیار همان میزان خلوص طلاست که ارزش هر گرم را تعیین می‌کند.
ادامه این روند به دو عامل بستگی دارد: سیاست‌گذاری درباره فروش آنلاین طلا و رفتار خریداران در ماه‌های پیش رو. اگر تقاضای سرمایه‌ای، یعنی خرید با هدف حفظ ارزش پول، همچنان غالب بماند، محتمل‌ترین سناریو تداوم فشار بر بخش تولید است.
نظرات کاربران