به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، یک گزارش تازه از تأمین ۲۵ میلیارد دلار ارز برای نیازهای وارداتی کشور خبر می‌دهد. بر پایه این گزارش، سیاست پولی کشور خطر نایابی کالا را پشت سر گذاشته و زنجیره تأمین را در شرایط دشوار سرپا نگه داشته است. بازه زمانی این رقم و ترکیب آن در گزارش منتشرشده نیامده است.
اهمیت این عدد برای خانوارها در یک نکته خلاصه می‌شود. ارزی که به دست واردکننده می‌رسد، تعیین می‌کند دارو، نهاده دامی و مواد اولیه کارخانه‌ها در بازار باشد یا نه. هر جا ارز واردات دیر برسد، معمولاً اول کمبود و سپس افزایش قیمت دیده می‌شود.
۲۵ میلیارد دلار چقدر است؟
برای ملموس‌شدن این رقم، اگر آن را بر جمعیت حدود ۹۰ میلیونی کشور تقسیم کنیم، سهم هر نفر نزدیک به ۲۸۰ دلار می‌شود. البته این پول به جیب مردم نمی‌رسد. واردکنندگان با آن کالا و مواد اولیه از خارج می‌خرند و اثرش در موجودی و قیمت بازار دیده می‌شود.
کشمکش اصلی بازار ارز میان دو نیروست: تقاضای واردات و عرضه ارز حاصل از صادرات. بانک مرکزی در این میان نقش تنظیم‌کننده دارد و ارز صادرکنندگان را از مسیر مرکز مبادله ارز و طلا به واردکنندگان می‌رساند. مرکز مبادله یک بازار رسمی است که نرخ آن معمولاً پایین‌تر از بازار آزاد است.
آنچه این عدد نمی‌گوید
رقم کل تأمین ارز به‌تنهایی تصویر کاملی نمی‌دهد. برای ارزیابی دقیق، سه داده دیگر لازم است: نرخ تخصیص ارز، سهم کالاهای اساسی از این رقم و مقایسه آن با دوره مشابه سال قبل. گزارش منتشرشده به این سه داده اشاره‌ای نکرده است.
برای فعالان بازار، نکته مهم‌تر فاصله نرخ رسمی و نرخ آزاد است. هرچه این فاصله بیش‌تر باشد، انگیزه برای دریافت ارز ارزان‌تر و فشار تقاضا بر بازار آزاد بیش‌تر می‌شود. تأمین ارز واردات می‌تواند جلوی کمبود کالا را بگیرد، اما مسیر دلار به انتظارات تورمی و درآمد صادراتی هم وابسته است.
پایداری این روند در ماه‌های پیش رو به جریان بازگشت ارز صادراتی بستگی دارد. اگر این جریان ادامه یابد، محتمل‌ترین سناریو حفظ عرضه کالا در سطح فعلی است. داده‌های رسمی بعدی نشان می‌دهد این تاب‌آوری تا چه اندازه دوام دارد.
نظرات کاربران