به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، علی قنبری اعلام کرد تورم خوراکی‌ها در ۱ سال گذشته به ۱۲۱ درصد رسیده است. این عدد یعنی سبد غذایی که پارسال ۱ میلیون تومان هزینه داشت، اکنون حدود ۲ میلیون و ۲۱۰ هزار تومان هزینه دارد. به بیان ساده، هزینه خوراک خانوار در ۱ سال بیش از ۲ برابر شده است.
این رقم از آن جهت اهمیت دارد که خوراکی‌ها بزرگ‌ترین بخش هزینه ماهانه بسیاری از خانوارها را تشکیل می‌دهند. وقتی قیمت این بخش سریع‌تر از درآمد بالا برود، قدرت خرید کاهش می‌یابد. در نتیجه، سهم بیش‌تری از حقوق صرف نیازهای پایه می‌شود و برای پس‌انداز یا هزینه‌های دیگر کم‌تر باقی می‌ماند.
شهرداری در برابر بازار
قنبری تأکید کرد تثبیت قیمت کالاهای اساسی سه پیش‌نیاز دارد: منابع مالی، نظارت و همکاری کل تیم اقتصادی دولت. به گفته او، شهرداری به‌تنهایی توان انجام این کار را ندارد. ابزارهای شهرداری بیش‌تر به شبکه توزیع، مانند میادین میوه و تره‌بار، محدود است. این ابزارها می‌تواند فاصله قیمت را در سطح خرده‌فروشی کم کند، اما بر هزینه تولید و واردات اثر چندانی ندارد.
او همچنین از اظهارات وزیر جهاد کشاورزی درباره کاهش قیمت کالاهای اساسی انتقاد کرد. این اختلاف نظر، فاصله میان روایت رسمی از بازار و داده‌های تورمی را نشان می‌دهد. برای مصرف‌کننده، معیار اصلی قیمتی است که در فروشگاه پرداخت می‌کند.
چرا قیمت خوراکی‌ها سریع‌تر بالا می‌رود؟
قیمت مواد غذایی به چند عامل حساس است: نرخ ارز برای نهاده‌های وارداتی مانند خوراک دام و روغن خام، هزینه حمل‌ونقل و انرژی، و انتظارات تورمی. انتظارات تورمی یعنی پیش‌بینی فعالان بازار از گرانی‌های بعدی. وقتی فروشنده انتظار افزایش قیمت دارد، همین امروز قیمت را بالا می‌برد.
تورم ۱۲۱ درصدی خوراکی‌ها از میانگین تورم سالانه سال‌های اخیر، که عمدتاً بین ۳۰ تا ۵۰ درصد بوده، بسیار بالاتر است. این شکاف نشان می‌دهد فشار قیمتی بر سفره خانوار بیش از سایر اقلام بوده است. داده‌های ماه‌های آینده نشان خواهد داد که هماهنگی میان نهادهای اقتصادی می‌تواند این روند را کند کند یا خیر.
نظرات کاربران