نفت تحویلی در آسیا حدود ۱۵۰ دلار؛ سناریوی ۲۰۰ دلاری به هرمز گره خورد

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، شرکت‌های بزرگ انرژی اعلام کرده‌اند که هر بشکه نفت هنگام تحویل به خریداران آسیایی حدود ۱۵۰ دلار تمام می‌شود. این رقم علاوه بر قیمت خود نفت، هزینه حمل، بیمه و ریسک مسیر را هم در بر می‌گیرد. همین شرکت‌ها سناریوی نفت ۲۰۰ دلاری را در صورت بروز جنگ و توقف عبور نفت از تنگه هرمز ممکن دانسته‌اند.

اهمیت این برآورد در زمان انتشار آن است. داده‌ها نشان می‌دهد هزینه ریسک از همین حالا وارد زنجیره تأمین نفت شده و فقط به یک احتمال در آینده محدود نیست. نفت پایه هزینه حمل‌ونقل، تولید و بسیاری از کالاهای وارداتی است. به همین دلیل، تغییر قیمت آن معمولاً با فاصله‌ای کوتاه در تورم جهانی، سیاست بانک‌های مرکزی و بازارهای دلار و طلا دیده می‌شود.

فاصله قیمت مرجع با قیمت واقعی

قیمت‌هایی که در تابلوی بازار دیده می‌شود، مانند نفت برنت، ارزش نفت را در محل بارگیری نشان می‌دهد. اما پالایشگاه آسیایی بهای نفتی را می‌پردازد که به بندر خودش رسیده است. این بهای تحویلی کرایه نفتکش، حق بیمه و «حق بیمه ریسک جنگ» را هم شامل می‌شود. حق بیمه ریسک جنگ هزینه اضافه‌ای است که بیمه‌گران برای عبور کشتی از مناطق پرتنش دریافت می‌کنند.

آسیا بزرگ‌ترین مقصد نفت خاورمیانه است و چین، هند، ژاپن و کره جنوبی سهم اصلی این خرید را دارند. برآوردهای رایج نشان می‌دهد حدود یک‌پنجم مصرف روزانه نفت جهان از تنگه هرمز می‌گذرد. یعنی تقریباً از هر ۵ بشکه نفتی که در جهان مصرف می‌شود، ۱ بشکه از همین آبراه عبور می‌کند. برای کشورهای صادرکننده منطقه، از جمله ایران، این تنگه مسیر اصلی صادرات است و هر اختلالی در آن، عرضه جهانی و درآمد صادرکنندگان را هم‌زمان تحت تأثیر قرار می‌دهد.

سناریوی ۲۰۰ دلاری چه شرطی دارد

رقم ۲۰۰ دلار یک سناریوی مشروط است، نه پیش‌بینی قطعی. شرط آن توقف واقعی جریان نفت از هرمز است. خطوط لوله جایگزین در منطقه فقط بخشی از این حجم را پوشش می‌دهد. در این شرایط، کشمکش بازار میان دو نیرو شکل می‌گیرد: نگرانی از کمبود عرضه که قیمت را بالا می‌برد و «تخریب تقاضا» که آن را مهار می‌کند. تخریب تقاضا یعنی مصرف‌کنندگان و صنایع در برابر قیمت بسیار بالا، مصرف خود را کاهش می‌دهند.

برای مخاطب عام، پیامد اصلی نفت گران، فشار بر تورم جهانی است. در چنین شرایطی، انتظار می‌رود بانک‌های مرکزی در کاهش نرخ بهره محتاط‌تر عمل کنند. طلا در دوره‌های تنش ژئوپلیتیک به‌طور سنتی یکی از دارایی‌های مورد توجه برای حفظ ارزش بوده است، هرچند واکنش آن به عوامل دیگری مانند نرخ بهره و قدرت دلار هم بستگی دارد. نشانه‌هایی که در روزهای آینده تصویر بازار را روشن‌تر می‌کند، نرخ کرایه نفتکش‌ها، هزینه بیمه عبور از خلیج فارس، تقاضای پالایشگاه‌های آسیایی و تصمیم‌های گروه اوپک‌پلاس است.