به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از موتلی فول، انتظار می‌رود اداره تأمین اجتماعی آمریکا روز ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۲ مهر ۱۴۰۵) نرخ «تعدیل هزینه زندگی» سال ۲۰۲۷ را اعلام کند. این نرخ مشخص می‌کند مستمری میلیون‌ها بازنشسته آمریکایی سال آینده چقدر بالا می‌رود.
اهمیت این خبر به رقم اعلامی محدود نمی‌شود. افزایش مستمری به معنای افزایش ثروت بازنشسته نیست. هدف آن فقط این است که او بتواند همان کالاهایی را بخرد که پیش‌تر می‌خرید و اکنون گران‌تر شده است. این همان کشمکشی است که هر حقوق‌بگیری با تورم دارد.
افزایش اسمی در برابر قدرت خرید واقعی
اداره تأمین اجتماعی رقم افزایش را بر پایه «شاخص قیمت مصرف‌کننده برای مزدبگیران و کارکنان شهری» تعیین می‌کند. این شاخص تغییر قیمت یک سبد مشخص از کالاها و خدمات را می‌سنجد. مبنای محاسبه، رشد سالانه این شاخص در فصل سوم سال قبل است.
داده‌های لیگ شهروندان سالمند آمریکا نشان می‌دهد این سازوکار کارایی کافی نداشته است. مستمری‌ها از ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ حدود ۲۰ درصد از قدرت خرید خود را از دست داده‌اند. به زبان ساده، بازنشسته‌ای که در ۲۰۱۰ با مستمری خود ۱۰ قلم کالا می‌خرید، در ۲۰۲۴ با همان مستمری تعدیل‌شده تنها ۸ قلم می‌خرد.
علت اصلی این شکاف، ترکیب سبد شاخص است. این سبد سهم هزینه درمان و مسکن را کمتر از واقعیت زندگی سالمندان در نظر می‌گیرد. تورم در همین دو بخش از سایر بخش‌ها بیش‌تر بوده است. در نتیجه، شاخص رسمی تورمِ تجربه‌شده بازنشستگان را به‌طور کامل نشان نمی‌دهد.
همه افزایش به حساب نمی‌رسد
بازنشسته همه رقم افزایش را هم دریافت نمی‌کند. برای نمونه، اگر مستمری ۳٫۶ درصد بالا برود، واریزی ماهانه لزوماً به همین اندازه افزایش نمی‌یابد. بسیاری از سالمندان حق بیمه «مدیکر»، یعنی بیمه درمانی دولتی سالمندان آمریکا، را مستقیم از مستمری خود می‌پردازند. اگر این حق بیمه گران شود، اداره تأمین اجتماعی مبلغ اضافه را پیش از واریز کسر می‌کند.
به نوشته موتلی فول، آگاهی از این نکات به بازنشستگان کمک می‌کند تصویر دقیق‌تری از توان مالی سال آینده داشته باشند. تجربه آمریکا نشان می‌دهد فاصله میان افزایش اسمی درآمد و تورم واقعی، مسئله‌ای مشترک برای حقوق‌بگیران در اقتصادهای مختلف است.
نظرات کاربران