به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، رئیس اتحادیه طلا و جواهر تهران از کاهش بیش از ۴۰ درصدی تولید مصنوعات طلا خبر داد. به گفته او، علت اصلی این افت، افزایش تقاضا برای خرید طلای آبشده است. به زبان ساده، کارگاه‌ها به‌جای هر ۱۰ قطعه‌ای که پیش‌تر می‌ساختند، اکنون کم‌تر از ۶ قطعه می‌سازند.
این آمار از یک تغییر مهم در رفتار خریداران حکایت دارد. بخش بزرگی از مردم دیگر طلا را برای زینت نمی‌خرند و هدفشان حفظ ارزش پول در برابر تورم است. پیامد این تغییر هم به هزینه خریدار مربوط است و هم به درآمد کارگاه‌ها و سازندگان.
چرا طلای آبشده؟
طلای آبشده، طلای ذوب‌شده و بدون طرح است که به شکل قطعه یا شمش کوچک عرضه می‌شود. این نوع طلا اجرت ساخت ندارد. اجرت همان دستمزد طراحی و ساخت زیور است که روی قیمت هر گرم اضافه می‌شود و هنگام فروش به خریدار برنمی‌گردد.
در نتیجه، خریداری که نگاه سرمایه‌ای دارد، با طلای آبشده سهم کم‌تری از پولش را صرف هزینه‌های جانبی می‌کند. در خرید زیورآلات، این هزینه‌ها معمولاً شامل اجرت، سود فروشنده و مالیات بر ارزش افزوده اجرت و سود است. فاصله قیمت خرید و فروش در طلای آبشده نیز کم‌تر است؛ یعنی خریدار در زمان فروش دوباره، از این بابت زیان کم‌تری می‌بیند.
فشار بر هنرـصنعت طلا
در سوی دیگر این کشمکش، کارگاه‌های ساخت زیورآلات قرار دارند. با کاهش تقاضا برای مصنوعات، سفارش کارگاه‌ها کم می‌شود و بخشی از ظرفیت تولید بی‌استفاده می‌ماند. رئیس اتحادیه طلا و جواهر تهران نیز به چالش‌های پیش‌روی هنرـصنعت طلا اشاره کرد.
هنرـصنعت طلا یک زنجیره است: از طراح و قالب‌ساز تا سازنده، پرداخت‌کار و فروشنده. کاهش تولید در ابتدای این زنجیره، ممکن است به اشتغال و درآمد حلقه‌های بعدی هم برسد. بخشی از این حرفه بر مهارتی تکیه دارد که طی سال‌ها شکل گرفته و جایگزین‌کردن آن آسان نیست.
زمینه بازار
روی‌آوردن خریداران به طلای آبشده و سکه در دوره‌های تورمی پیشینه دارد. در چنین شرایطی، خانوارها معمولاً دارایی‌ای را ترجیح می‌دهند که هزینه ورود و خروج کم‌تری داشته باشد. ادامه یا توقف این روند به مسیر تورم، نرخ ارز و انتظارات خریداران بستگی دارد.
نظرات کاربران