به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران پیش‌بینی کرد تولید فولاد کشور امسال به حدود ۲۷ میلیون تن برسد. به گفته بهرام سبحانی، ایران با این میزان تولید در رتبه یازدهم یا دوازدهم تولیدکنندگان فولاد جهان قرار می‌گیرد. او تأکید کرد که کشور جایگاه دهم را از دست داده است.
این خبر برای خانوارها هم اهمیت دارد. فولاد ماده اولیه ساختمان، خودرو و بسیاری از لوازم خانگی است. فولاد یکی از اقلام اصلی صادرات غیرنفتی کشور هم هست و ارز حاصل از آن بخشی از عرضه بازار ارز را تأمین می‌کند. هر تغییری در حجم تولید می‌تواند به‌تدریج در قیمت این کالاها و در طرف عرضه بازار ارز دیده شود.
عدد ۲۷ میلیون تن چه می‌گوید؟
آمارهای جهانی سال‌های گذشته تولید فولاد خام ایران را بالای ۳۰ میلیون تن نشان می‌داد. اگر پیش‌بینی ۲۷ میلیون تن محقق شود، کاهش تولید نسبت به آن سطح به حدود ۱۰ درصد می‌رسد. حدود ۳ میلیون تن فولاد کمتر، به‌طور تقریبی با مصرف سالانه چند استان کشور در بخش ساختمان برابری می‌کند.
رتبه‌بندی جهانی فولاد صرفاً یک عنوان نمادین نیست. این رتبه نشان می‌دهد سهم هر کشور از بازار جهانی چقدر است و خریداران خارجی تا چه اندازه می‌توانند به عرضه پایدار آن تکیه کنند. افت رتبه یعنی رقبای منطقه‌ای فرصت بیشتری برای جذب مشتریان صادراتی پیدا می‌کنند.
پیامد برای بازار داخلی و ارز
کاهش تولید در شرایطی که تقاضا ثابت بماند، معمولاً فشار را به سمت قیمت می‌برد. مقاطع فولادی مانند میلگرد و تیرآهن بخش مهمی از هزینه ساخت مسکن را تشکیل می‌دهند. به همین دلیل، فعالان بازار مسکن و قطعه‌سازان خودرو این آمار را از نزدیک دنبال می‌کنند. میزان اثرگذاری این کاهش به حجم صادرات و وضعیت تقاضای داخلی بستگی دارد.
در طرف دیگر، صادرات کمتر فولاد می‌تواند ورود ارز صادراتی به بازار را محدودتر کند. صنعت فولاد از منابع مهم عرضه ارز در سامانه‌های رسمی معاملات است. با این حال، این متغیر تنها یکی از عوامل مؤثر بر نرخ ارز است و اثر آن به سیاست‌های ارزی و قیمت جهانی فولاد هم بستگی دارد.
پیشینه یک صنعت انرژی‌بر
فولادسازی در ایران عمدتاً بر پایه احیای مستقیم و کوره قوس الکتریکی است؛ روشی که به گاز طبیعی و برق فراوان نیاز دارد. در سال‌های اخیر، محدودیت‌های تأمین برق در تابستان و گاز در زمستان بارها بخشی از ظرفیت کارخانه‌ها را متوقف کرده است. فعالان این صنعت این محدودیت‌ها را از عوامل اصلی فاصله تولید واقعی با ظرفیت اسمی می‌دانند.
نظرات کاربران