به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، توجه به پسماند معدن‌های طلا به‌عنوان منبع گالیوم در آمریکا افزایش یافته است. گالیوم فلزی کمیاب است که در ساخت تراشه‌های پیشرفته و رادارهای نظامی کاربرد دارد. آمریکا نزدیک به ۴۰ سال است که تولید اولیه این فلز را در داخل متوقف کرده و برای تأمین آن به واردات تکیه دارد.
اهمیت این موضوع در زنجیره تأمین فناوری است. هر کشوری که منبع داخلی یک فلز حیاتی را نداشته باشد، در برابر تصمیم صادرکنندگان آسیب‌پذیر می‌شود. یافتن گالیوم در پسماند معدن‌ها می‌تواند بخشی از این وابستگی را کاهش دهد و هم‌زمان ارزش اقتصادی تازه‌ای برای ضایعات معدنی بسازد.
گالیوم چیست و چرا مهم است
گالیوم معمولاً به‌صورت مستقل استخراج نمی‌شود. این فلز «محصول جانبی» است؛ یعنی هنگام فرآوری یک ماده معدنی دیگر و در کنار آن به دست می‌آید. کاربرد اصلی آن در نیمه‌رساناهاست؛ قطعه‌هایی که پایه تراشه‌ها، تجهیزات مخابراتی و سامانه‌های راداری را تشکیل می‌دهند.
پیش از سال ۱۹۸۷، آمریکا بیش‌تر گالیوم خود را از فرآوری بوکسیت به دست می‌آورد. بوکسیت سنگ معدنی است که آلومینیوم از آن تولید می‌شود. با توقف این فرایند در داخل، منبع داخلی گالیوم هم از بین رفت و تأمین آن به بازارهای خارجی واگذار شد.
از ضایعات تا دارایی راهبردی
ایده استخراج گالیوم از پسماند معدن طلا بر یک منطق ساده استوار است. خاک و سنگی که پس از جداسازی طلا باقی می‌ماند، ممکن است مقادیری از فلزات کمیاب را در خود داشته باشد. اگر بازیابی این فلزات از نظر هزینه توجیه داشته باشد، معدن‌ها از یک منبع، دو محصول به دست می‌آورند.
با این حال، فاصله میان کشف و تولید تجاری معمولاً طولانی است. هزینه فرآوری، میزان عیار و سرمایه‌گذاری لازم برای ساخت تأسیسات، تعیین می‌کند که این طرح‌ها تا چه اندازه به عرضه واقعی برسند. داده‌های موجود هنوز تصویر روشنی از حجم قابل‌استخراج ارائه نمی‌دهد.
در سطح کلان، رقابت بر سر فلزات حیاتی به یکی از محورهای اصلی اقتصاد جهانی تبدیل شده است. محدودیت‌های صادراتی چین، که بزرگ‌ترین تولیدکننده گالیوم جهان است، در سال‌های اخیر نگرانی خریداران را افزایش داده است. انتظار می‌رود تلاش برای تنوع‌بخشی به منابع، بر قیمت و مسیر تجارت این فلزات اثر بگذارد.
نظرات کاربران