فرادید| این سکه‌ها را الیور ریدل، فلزیاب‌دار مجاز، در نزدیکی شهر وسلینگ در جنوب کلن آلمان کشف کرد. هرچند این گنجینه سال گذشته پیدا شده بود، مقام‌های مسئول باستان‌شناسی به‌تازگی خبر آن را اعلام کرده‌اند. این مجموعه بزرگ‌ترین گنجینه سکه متعلق به دوران فرمانروایی هادریان، امپراتور روم، به شمار می‌رود که تاکنون در آلمان کشف شده است.
به گزارش فرادید؛ ریدل پس از آنکه متوجه شد دستگاه فلزیاب همچنان نشانه‌هایی از وجود اشیای فلزی در زیر زمین ثبت می‌کند، احتمال داد تعداد بیشتری سکه در محل مدفون باشد. او بلافاصله موضوع را به مقام‌های باستان‌شناسی اطلاع داد.
این گنجینه شامل سکه‌های نقره‌ای موسوم به دناریوس رومی است که پس از پاک‌سازی، نقش چهره‌ها و کتیبه‌های روی برخی از آن‌ها آشکار شده است. وزن مجموع سکه‌ها به حدود ۳٫۱ کیلوگرم می‌رسد و این مجموعه اکنون در موزه ایالتی راین در شهر بن آلمان به نمایش گذاشته شده است.
بر اساس ارزیابی اداره حفاظت از آثار باستانی منطقه راینلاند، سکه‌ها احتمالاً بین سال‌های ۱۲۵ تا ۱۵۰ میلادی، در دوران امپراتوری هادریان، عمداً در خاک دفن شده‌اند.
گنجینه‌ای معادل چندین سال درآمد یک سرباز رومی
یوهانس ویناند، استاد تاریخ باستان در دانشگاه فنی براونشوایگ آلمان، که در کشف یا پژوهش این مجموعه مشارکتی نداشته است، بزرگی این گنجینه را مهم‌ترین ویژگی آن می‌داند. به گفته او، این مجموعه بزرگ‌ترین گنجینه شناخته‌شده از سکه‌های رومی متعلق به دوران هادریان از این نوع است.
ویناند این سکه‌ها را همچون کپسولی تاریخی توصیف می‌کند که تصویری از پول رایج و مورد استفاده روزمره مردم در آن دوره به دست می‌دهد.
به گفته این پژوهشگر، حقوق ناخالص سالانه یک سرباز لژیونر رومی حدود ۳۰۰ دناریوس بود. بنابراین، این گنجینه ارزشی معادل تقریباً سه سال حقوق ناخالص یک سرباز داشت؛ هرچند پس‌انداز چنین مبلغی، با توجه به هزینه‌های زندگی، می‌توانست شش تا هشت سال یا حتی بیشتر زمان ببرد.
او احتمال می‌دهد این سکه‌ها پس‌انداز زندگی یک فرد بوده باشند؛ کسی که دارایی خود را در ظرفی قرار داده و زیر خاک پنهان کرده بود تا بعداً به آن دسترسی پیدا کند. بااین‌حال، هویت صاحب گنجینه همچنان ناشناخته است و مشخص نیست چرا او هرگز برای بازپس‌گرفتن دارایی خود بازنگشت.
آیا گنجینه با ارتش روم ارتباط داشت؟
محل کشف سکه‌ها در منطقه‌ای روستایی و نزدیک مرز راین قرار دارد؛ ناحیه‌ای که در آن دوران بخشی از مرزهای امپراتوری روم را تشکیل می‌داد. به همین دلیل، احتمال ارتباط گنجینه با فعالیت‌های نظامی مطرح شده است، اما هنوز شواهد کافی برای تعیین هویت صاحب سکه‌ها یا اثبات ارتباط مستقیم آن‌ها با ارتش روم وجود ندارد.
ویناند در عین حال بر اهمیت رعایت اصول قانونی و علمی در جست‌وجوی آثار باستانی تأکید کرده است. ریدل مجوز لازم برای استفاده از فلزیاب را داشت، اجازه جست‌وجو در محل را دریافت کرده بود و پس از کشف سکه‌ها، بی‌درنگ مقام‌های میراث فرهنگی را در جریان گذاشت.
به گفته این استاد تاریخ، گزارش فوری کشف و همکاری در بررسی منظم محل، موجب شد این مجموعه ارزشمند به‌درستی مطالعه شود و اکنون بخشی از میراث فرهنگی به شمار رود.
نظرات کاربران