به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، قیمت مقاطع فولادی بیش از ۸۷ درصد افزایش یافته است. ورق فولادی در این میان بیشترین سهم را در گرانی دارد. این داده را پایگاه خبری «معدن نامه» منتشر کرده است. مقاطع فولادی محصولاتی مانند ورق، پروفیل و میلگرد هستند و مواد اولیه بخش بزرگی از صنایع ساخت را تأمین می‌کنند.
اثر این خبر به بازار فولاد محدود نمی‌ماند. نرخ مواد اولیه در بازه‌ای یک‌ماهه ۲۰ تا ۲۵ درصد جابه‌جا می‌شود. این نوسان مستقیم به هزینه ساخت قطعات صنعتی، مبلمان فلزی و سازه‌های سبک می‌رسد و می‌تواند در قیمت کالای نهایی برای مصرف‌کننده نیز دیده شود.
ورق؛ کانون فشار قیمت
طبق این گزارش، ورق عامل اصلی افزایش قیمت در میان مقاطع فولادی است. ورق ماده پایه طیف وسیعی از محصولات است؛ از بدنه لوازم خانگی تا قفسه، کمد فلزی و قطعات صنعتی. به همین دلیل هر تغییر در نرخ آن، دامنه گسترده‌تری از کالاها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
رقم ۸۷ درصد را می‌توان این‌گونه ملموس کرد: مقدار فولادی که پیش‌تر ۱۰۰ واحد هزینه داشت، اکنون حدود ۱۸۷ واحد قیمت دارد. برای کارگاهی که هر ماه حجم ثابتی فولاد مصرف می‌کند، این یعنی نیاز به سرمایه در گردش تقریباً ۲ برابر. سرمایه در گردش همان پولی است که برای خرید مواد و چرخاندن تولید روزمره لازم است.
قرارداد ثابت در بازار متغیر
بیشترین فشار بر تولیدکنندگانی وارد می‌شود که سفارش را با قیمت ثابت پذیرفته‌اند. حاشیه سود یعنی فاصله قیمت فروش با هزینه تمام‌شده کالا. وقتی مواد اولیه در ۱ ماه ۲۰ تا ۲۵ درصد گران شود، این فاصله می‌تواند برای یک سفارش به‌طور کامل از بین برود.
کارگاهی را در نظر بگیرید که سفارش ساخت مبلمان فلزی را در ابتدای ماه قیمت‌گذاری کرده است. اگر نرخ ورق تا زمان خرید ۲۰ درصد بالا رفته باشد، تولیدکننده همان کار را با سود کمتر یا حتی با زیان تحویل می‌دهد. «معدن نامه» به همین دلیل رصد روزانه قیمت را برای این گروه از تولیدکنندگان یک ضرورت توصیف می‌کند.
پیامد این وضعیت برای خریداران نهایی نیز قابل پیگیری است. تولیدکنندگانی که با نوسان قیمت روبه‌رو هستند، معمولاً مدت اعتبار پیش‌فاکتور را کوتاه‌تر می‌کنند یا قیمت را به روز تحویل گره می‌زنند. داده‌های هفته‌های آینده نشان خواهد داد این فشار هزینه تا چه اندازه به قیمت کالاهای فلزی در بازار مصرف منتقل می‌شود.
نظرات کاربران