به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، سهمیه گازوئیل معادن زغالسنگ کشور ۴۰ درصد کاهش یافته است. دبیر انجمن زغالسنگ میگوید این کاهش، تهویه معادن را با توقف روبهرو میکند. به گفته او، ادامه این وضعیت جان کارگران زیرزمینی را تهدید میکند.
اهمیت این خبر فقط به ایمنی محدود نیست. زغالسنگ ماده اولیه کک است و کک در کورههای ذوبآهن به کار میرود. هر اختلال در استخراج زغال، میتواند زنجیره تولید فولاد و در ادامه، هزینه ساختوساز و صنایع وابسته را تحت فشار بگذارد.
چرا تهویه به گازوئیل وابسته است؟
بخشی از معادن زغالسنگ در مناطق دورافتاده قرار دارند و به شبکه برق پایدار دسترسی ندارند. در این معادن، ژنراتورها و تجهیزات دیزلی، فنهای تهویه را به کار میاندازند. تهویه هوای تازه را به تونلها میرساند و گازهای قابلانفجار مانند متان را بیرون میبرد.
وقتی سوخت این تجهیزات کم شود، معدندار میان دو گزینه قرار میگیرد: کاهش ساعت کار و تولید، یا ادامه فعالیت با تهویه ناکافی. گزینه نخست درآمد معدن و کارگران را کم میکند. گزینه دوم خطر انباشت گاز و حادثه را بالا میبرد.
اثر بر تولید و زنجیره فولاد
کاهش ۴۰ درصدی یعنی از هر ۱۰ لیتر سوخت پیشین، تنها ۶ لیتر در اختیار معدن قرار میگیرد. اگر این کمبود جبران نشود، محتملترین سناریو کاهش ساعت فعالیت در بخشی از معادن است. چنین وضعیتی میتواند عرضه زغالسنگ به کارخانههای ککسازی را کم کند و نیاز به واردات را افزایش دهد؛ واردات نیز تقاضای ارزی بیشتری به همراه دارد.
فعالان این بخش خواستار بازنگری در سهمیه یا تخصیص سوخت جداگانه برای تجهیزات ایمنی هستند. هنوز گزارشی درباره واکنش نهادهای تصمیمگیر حوزه انرژی به این درخواست منتشر نشده است. نتیجه این پیگیریها، مسیر تولید زغالسنگ در ماههای سرد پیشرو را تعیین میکند.















نظرات کاربران