وزارت راه و شهرسازی از ساخت مسکن شانه خالی کرد

وزیر راه و شهرسازی در انفعال مجلس و نهادهای نظارتی، درباره تغییر سیاست از ساخت مسکن به صرفا تأمین مسکن سخن گفت که باعث ایجاد بازخوردهای منفی در فضای عمومی کشور شده است.

به گزارش خبرگزاری فارس؛ فرزانه صادق در جدیدترین اظهارات خود گفت که «سیاست مسکن باید از ساخت واحد به تأمین سکونتگاه تغییر کند.»

این در حالی است بر اساس قانون جهش تولید مسکن مصوب سال ۱۴۰۰، دولت موظف شد به طور متوسط سالانه حداقل یک میلیون واحد مسکونی برای متقاضیان واجد شرایط بسازد.

اما وزارت راه و شهرسازی در راستای سیاست تازه خود و همچنین انفعال مجلس و نهادهای نظارتی و سکوت دلسوزان انقلاب، طرحی مانند مسکن استیجاری را مطرح کرده که قرار است دولت را به بزرگ‌ترین موجر کشور تبدیل کند. جالب اینکه مجلس در برابر این همه بی‌قانونی، هیچ اقدامی انجام نداده است.

بسیاری از مستاجران گفتند؛ «به‌خدا حاضریم دولت به ما زمین دهد، و اندک اندک خودمان آن را بسازیم، ولی دیگر مستاجر نباشیم.»

استطاعت به‌جای حق اولیه فرزانه صادق؛ وزیر راه و شهرسازی که به نظر می‌رسد؛ مسکن را صرفاً و صرفاً کالای لوکس می‌داند و نه حق اولیه مردم، می‌گوید؛ به دلیل کمبود نقدینگی، هزینه‌بر بودن تأمین زیرساخت برای بسیاری از زمین‌ها و مسئولیت وزارت راه و شهرسازی در تأمین مسکن (نه صرفاً ساخت آن)، طرحی مانند مسکن استیجاری می‌تواند فرصتی برای خانواده‌ها باشد تا پس از چند سال مستأجری در آن، با پس‌انداز خود بروند خانه بخرند.

او و برخی معاونانش معتقدند «استطاعت» شرط مالکیت خانه است و نه «حق». این در حالی است که کارشناسانی که وزارت راه و شهرسازی دولت چهاردهم قبولشان دارند گفتند که با وضع موجود؛ خانه‌دار شدن اغلب مستاجران در کشور، حداقل 25 سال طول خواهد کشید. انگار نه انگار که با ارائه زمین، مشکل مسکن رفع می‌شود.

خلاف نظر امام خمینی(ره) وزیر و معاونی که حق مالکیت برای اقشار کم درآمد قائل نیست عملاً خلاف نظر حضرت امام خمینی(ره) که محرومان را ولی‌نعمتان انقلاب می‌دانستند؛ عمل می‌کند. محرومان و مستضعفان، صرفاً افراد تحت تکفل کمیته امداد و بهزیستی یا مردم روستاها نیستند؛ بلکه در کلانشهرها هم زندگی می‌کنند و شرایط کوچ به روستاها و شهرهای کوچک را ندارند. ضمن اینکه مهاجرت آنها و فرزندانشان از کلانشهرها، به مصلحت حاکمیت هم نیست.

ابوالفضل نوروزی؛ مدیرکل سابق دفتر اقتصاد مسکن، معتقد است؛ «ساخت مسکن و عرضه زمین، مهم‌ترین راهکار برای خانه‌دار کردن دائمی مردم است.» اما با توجه به قیمت مسکن و فاصله نجومی قدرت خرید مردم با قیمت‌ها، در حال حاضر، اعطای زمین، تنها راه خانه‌دار کردن مردم و جلوگیری از تبعات اجتماعی وضعیت تولید و قیمت مسکن است.