به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بانک ملی ایران روز شنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۵، ۹۰٫۵۳ درصد از سهام شرکت سرمایه‌گذاری «شفا دارو» را به‌صورت یکجا و عمده در بورس اوراق بهادار تهران عرضه می‌کند. این بانک واگذاری را بخشی از برنامه مولدسازی دارایی‌ها و خروج از بنگاه‌داری اعلام کرده است. مولدسازی یعنی تبدیل دارایی‌های راکد یا غیربانکی به نقدینگی‌ای که بانک بتواند در کار اصلی خود به کار بگیرد.
اهمیت این خبر در اندازه سهم است. بانک تقریباً کل مالکیت «شفا دارو» را یکجا عرضه می‌کند و خریدار احتمالی، کنترل کامل مدیریت شرکت را به دست می‌آورد. برای سپرده‌گذاران و مشتریان بانک، پرسش اصلی این است که منابع آزادشده تا چه اندازه به ظرفیت وام‌دهی بانک بازمی‌گردد.
عرضه یکجا و عمده چیست؟
در عرضه یکجا و عمده، بسته بزرگی از سهام به‌جای فروش خرد و تدریجی، در یک معامله به یک خریدار می‌رسد. این شیوه معمولاً برای انتقال مدیریت یک شرکت به کار می‌رود. شرایط معامله، شامل قیمت پایه و نحوه پرداخت، را بورس پیش از روز عرضه در اطلاعیه‌ای جداگانه منتشر می‌کند.
برای سهامداران خرد «شفا دارو» و شرکت‌های زیرمجموعه آن، تغییر مالک عمده می‌تواند بر سیاست تقسیم سود، برنامه‌های سرمایه‌گذاری و ترکیب هیئت‌مدیره اثر بگذارد. جهت این اثر به هویت و برنامه‌های خریدار بستگی دارد که هنوز مشخص نیست. شفا دارو یکی از هلدینگ‌های فعال در صنعت داروسازی کشور است و شرکت‌های تولیدی متعددی را در مجموعه خود دارد.
چرا بانک‌ها از بنگاه‌داری خارج می‌شوند؟
بنگاه‌داری بانک‌ها یعنی مالکیت و اداره شرکت‌های تولیدی، ساختمانی یا خدماتی به‌جای تمرکز بر سپرده‌گیری و اعطای تسهیلات. کارشناسان پولی سال‌هاست این پدیده را یکی از عوامل قفل‌شدن منابع بانکی می‌دانند. وقتی بخشی از دارایی بانک در شرکت‌ها حبس شود، سهم کمتری از منابع به وام خانوار و کسب‌وکار می‌رسد.
قوانین مربوط به رفع موانع تولید، بانک‌ها را به کاهش مالکیت در بنگاه‌های غیربانکی ملزم کرده است و بانک مرکزی نیز بر اجرای آن تأکید دارد. با این حال، پیشرفت این واگذاری‌ها در سال‌های گذشته کند بوده است. موفقیت عرضه شنبه، یعنی پیداشدن خریدار در قیمت پایه، نشان می‌دهد بازار سرمایه تا چه حد ظرفیت جذب چنین بسته‌های بزرگی را دارد.
نظرات کاربران