تماشا کنید: این هوش مصنوعی می‌تواند سمفونی بنویسند

یک آزمایش تازه درباره توانایی هوش مصنوعی در آهنگ‌سازی، توجه علاقه‌مندان به موسیقی و فناوری را به خود جلب کرده است.

در این آزمایش، قطعه‌ای ساخته‌شده با هوش مصنوعی کلود در مقایسه با آثاری از آهنگ‌سازان مشهور موسیقی کلاسیک، بیشتر از سوی شنوندگان به‌عنوان اثری ساخته‌شده توسط انسان تشخیص داده شد. این نتیجه بار دیگر پرسش مهمی را مطرح کرده است: آیا هوش مصنوعی می‌تواند به مرحله‌ای برسد که آثار موسیقایی آن از ساخته‌های آهنگ‌سازان انسانی قابل تشخیص نباشند؟

بر اساس گزارشی که وبلاگ Augmented Fifth منتشر کرده، آزمایشی با هدف بررسی توانایی شنوندگان در تشخیص موسیقی تولیدشده توسط انسان و هوش مصنوعی انجام شده است. در این آزمون، شرکت‌کنندگان بدون اطلاع از هویت آهنگ‌سازان، به قطعات موسیقی گوش دادند و باید مشخص می‌کردند که هر اثر توسط انسان ساخته شده است یا هوش مصنوعی.

نتایج این آزمایش برای بسیاری از علاقه‌مندان به فناوری جالب توجه بود. کنسرتوی ابوا در گام دو مینور که با استفاده از مدل هوش مصنوعی Claude Opus 5.5 ساخته شده بود، از سوی ۶۰ درصد شرکت‌کنندگان به‌عنوان اثری انسانی تشخیص داده شد. در مقابل، قطعه‌ای از گئورگ فریدریش هندل با ۵۸ درصد و اثری از آنتونیو ویوالدی با ۴۳ درصد آرای مشابه روبه‌رو شدند.

این ارقام نشان می‌دهند که در چارچوب همین آزمایش، قطعه تولیدشده با هوش مصنوعی توانسته است حتی از آثار آهنگ‌سازان برجسته موسیقی کلاسیک نیز بیشتر شنوندگان را به این باور برساند که با موسیقی ساخته‌شده توسط انسان روبه‌رو هستند. با این حال، این نتیجه به‌تنهایی به معنای برتری هنری هوش مصنوعی بر آهنگ‌سازان بزرگ نیست.

این آزمایش توسط موسیقی‌دانی با نام مستعار آگی و در چارچوب وبلاگ Augmented Fifth انجام شد. هدف اصلی، بررسی این موضوع بود که آیا شنوندگان می‌توانند صرفاً از طریق گوش دادن، موسیقی تولیدشده توسط مدل‌های هوش مصنوعی را از آثار انسانی تشخیص دهند یا خیر.

برای اجرای آزمایش، قطعات مورد بررسی با استفاده از نرم‌افزار نت‌نویسی و کتابخانه صوتی MuseScore و MuseSounds پخش شدند تا تفاوت‌های ناشی از اجرای موسیقی، تا حد امکان کاهش یابد. به این ترتیب، تمرکز آزمون بیشتر بر خود آهنگ‌سازی قرار داشت، نه بر کیفیت اجرای نوازندگان.

گسترش ابزارهای هوش مصنوعی می‌تواند فرایند آهنگ‌سازی را متحول کند. این فناوری‌ها قادرند در تولید ایده‌های اولیه، تنظیم قطعات، آزمایش ساختارهای موسیقایی و آماده‌سازی نت‌ها به آهنگ‌سازان کمک کنند. در عین حال، استفاده گسترده از آن‌ها پرسش‌هایی درباره اصالت هنری، مالکیت آثار و جایگاه آهنگ‌سازان انسانی ایجاد می‌کند.

در نهایت، شاید پرسش اصلی دیگر این نباشد که آیا هوش مصنوعی می‌تواند موسیقی بسازد، بلکه این باشد که چگونه می‌توان از توانایی‌های آن برای خلق آثاری معنادار و تأثیرگذار استفاده کرد؛ آثاری که علاوه بر شباهت به موسیقی انسانی، از انسجام، شخصیت و ارزش هنری نیز برخوردار باشند.