تایوان برای دور زدن تنگه هرمز به گاز آلاسکا روی می‌آورد

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز چهارشنبه ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۲ مهر ۱۴۰۵) از یک توافق بزرگ انرژی با تایوان خبر داد. بر اساس این اعلام، تایوان ۳۰ درصد تولید پروژه «ال‌ان‌جی آلاسکا» را به مدت ۲۰ سال می‌خرد. ال‌ان‌جی همان گاز طبیعی است که برای حمل با کشتی به مایع تبدیل می‌شود. ترامپ این توافق را بزرگ‌ترین قرارداد خرید ال‌ان‌جی در تاریخ نامید.

اهمیت این خبر در زمان آن است. درگیری‌های اخیر در منطقه، حمل ال‌ان‌جی از تنگه هرمز را به‌شدت مختل کرده است. واردکنندگان آسیایی اکنون امنیت تأمین را بر ارزانی ترجیح می‌دهند. این تغییر اولویت می‌تواند نقشه تجارت گاز جهان را در دهه آینده دگرگون کند.

تایپه چه چیزی را تأیید کرد؟

وزارت امور اقتصادی تایوان برنامه خرید سالانه حدود ۶ میلیون تن ال‌ان‌جی را تأیید کرد. این وزارتخانه همچنین از سرمایه‌گذاری تا سقف ۴٫۴ میلیارد دلار در پروژه خبر داد. با این حال، تایپه تأکید کرد سهم مالکیت و شرایط تجاری هنوز در حال مذاکره است. به بیان ساده، اعلام ترامپ هنوز به قرارداد قطعی تبدیل نشده است.

ارزش کل این تعهد به‌طور میانگین معادل خرید سالانه حدود ۴ میلیارد دلار گاز است. اگر ساخت پروژه طبق برنامه پیش برود، نخستین محموله‌ها از سال ۲۰۳۲ تحویل می‌شود. کره جنوبی نیز پیش‌تر در اعلام ترامپ، سرمایه‌گذار ۵۰ تا ۵۴ میلیارد دلاری این پروژه معرفی شده بود. اما کیم جونگ‌کوان، وزیر صنعت کره جنوبی، به رویترز گفت کشورش هنوز تعهدی نداده است.

مزیت جغرافیایی در برابر هزینه سنگین

طرح آلاسکا را گروه گلن‌فارن هدایت می‌کند. گاز از شمال آلاسکا با خط لوله‌ای حدود ۱٬۲۹۰ کیلومتری به پایانه‌ای در جنوب این ایالت می‌رسد. ظرفیت صادرات پیش‌بینی‌شده ۲۰ میلیون تن در سال است. کشتی‌ها از آنجا مستقیم از اقیانوس آرام به آسیا می‌روند و از خاورمیانه عبور نمی‌کنند.

در طرف دیگر ترازو، هزینه قرار دارد. برآورد کل پروژه بین ۴۴ تا ۵۵ میلیارد دلار است. هزینه ساخت به ازای هر میلیون تن ظرفیت سالانه به حدود ۲٫۷ میلیارد دلار می‌رسد. تحلیلگران اویل‌پرایس برآورد می‌کنند این هزینه بیش از ۲ برابر پروژه‌های مشابه در سواحل خلیج مکزیک است.

انتظار می‌رود عرضه جهانی ال‌ان‌جی تا اوایل دهه ۲۰۳۰ افزایش یابد. در چنین بازاری، هزینه بالای آلاسکا ممکن است رقابت‌پذیری آن را کاهش دهد. آینده تجاری پروژه اکنون به قراردادهای الزام‌آور، تأمین مالی قطعی و تصمیم نهایی سرمایه‌گذاری وابسته است.