رشد ۱۲۵ درصدی فناوری در بورس چین؛ مسکن و مصرف جا ماندند

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از بایگوان، بازار سهام چین در ۲ سال گذشته رشد چشمگیری داشته است. اما داده‌ها نشان می‌دهد این رشد از بخش‌هایی نیامده که بیش‌تر تحلیلگران انتظارش را داشتند. سرمایه به‌جای مسکن و مصرف، به سمت فناوری، مواد اولیه و سلامت رفته است.

این تغییر برای سرمایه‌گذاران جهانی اهمیت دارد. چین دومین اقتصاد بزرگ جهان است و جهت حرکت سرمایه در آن، تقاضای جهانی برای فلزات و کالاها را هم تحت تأثیر قرار می‌دهد. به بیان ساده، بازار دیگر روی «بازگشت کامل اقتصاد چین» شرط نمی‌بندد. پرسش اصلی بازار این است که رشد آینده چین از کجا خواهد آمد.

برندگان و بازندگان ۲ سال اخیر

در سهام نوع «A»، یعنی سهام شرکت‌های چینی که در بورس‌های شانگهای و شنژن به یوان معامله می‌شود، بخش خدمات ارتباطی حدود ۱۲۵ درصد رشد کرده است. بخش فناوری اطلاعات نیز حدود ۱۲۴ درصد بالا رفته است. یعنی سرمایه‌ای که ۲ سال پیش وارد این بخش‌ها شد، اکنون بیش از ۲ برابر شده است. در مقابل، بخش مسکن تنها حدود ۴ درصد رشد کرده و کالاهای مصرفی پایه نزدیک به ۷ درصد افت داشته‌اند.

بورس هنگ‌کنگ هم تصویر مشابهی دارد. بخش مواد اولیه حدود ۹۷ درصد و بخش سلامت حدود ۷۴ درصد رشد کرده‌اند. کالاهای مصرفی پایه تقریباً ثابت مانده‌اند و کالاهای مصرفی غیرضروری، مانند خودرو و پوشاک، همچنان بازده منفی دارند. این نتیجه با الگوی ۲ دهه گذشته چین فاصله دارد؛ الگویی که در آن رشد قیمت مسکن، ثروت خانوارها و سپس مصرف را بالا می‌برد.

«۲۴ سپتامبر (۲ مهر ۱۴۰۵)» چه بود؟

در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۴ (۳ مهر ۱۴۰۳)، بانک مرکزی چین و دو نهاد ناظر مالی این کشور یک بسته حمایتی مشترک اعلام کردند. این بسته شامل کاهش نرخ بهره و کاهش نسبت ذخیره قانونی بود؛ یعنی سهمی از سپرده‌ها که بانک‌ها باید نزد بانک مرکزی نگه دارند. کاهش هزینه وام‌های مسکن موجود، کاهش حداقل پیش‌پرداخت خانه دوم و ابزارهای تازه حمایت از بازار سرمایه نیز در این بسته بود.

به گفته بایگوان، رشد بازار از آن روز در سه مرحله پیش رفت. مرحله نخست، از ۲۴ سپتامبر (۲ مهر ۱۴۰۵) تا ۸ اکتبر ۲۰۲۴ (۱۷ مهر ۱۴۰۳)، تنها حدود ۲ هفته طول کشید و خرید گسترده همه سهام چینی بود. در مرحله دوم، سرمایه‌گذاران میان بخش‌ها دست به انتخاب زدند. در مرحله سوم، سرمایه تنها به سراغ شرکت‌هایی رفت که توان رشد خود را ثابت کرده بودند. به نوشته این منبع، محرک مرحله نخست بهبود بنیادی صنایع نبود؛ بازار به این جمع‌بندی رسیده بود که دارایی‌های چینی بیش از حد بدبینانه قیمت‌گذاری شده‌اند.