به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، قیمت برخی داروهای وارداتی به ۳۰۰ میلیون تومان رسیده است. هم‌زمان، تأمین دارو از محل تولید داخل در اولویت قرار گرفته است. این دو خبر کنار هم یک پیام دارند: سهم داروی خارجی در سبد درمان، دست‌کم در کوتاه‌مدت، محدودتر و گران‌تر می‌شود.
اهمیت این خبر برای مخاطب عام در عدد آن است. ۳۰۰ میلیون تومان برابر با ۳ میلیارد ریال است. این مبلغ برای بسیاری از خانوارها از پس‌انداز چندساله آن‌ها بیش‌تر است. چنین قیمتی معمولاً به داروهای تخصصی و بیماری‌های خاص مربوط است؛ داروهایی که جایگزین ساده‌ای ندارند و مصرف آن‌ها قابل تعویق نیست.
چرا داروی وارداتی گران‌تر شد
داروی وارداتی کالایی ارزبَر است؛ یعنی واردکننده برای خرید آن باید ارز تهیه کند. هر تغییری در نرخ ارز یا در شیوه تخصیص ارز به واردات، مستقیم به قیمت نهایی دارو منتقل می‌شود. به همین دلیل، قیمت داروی خارجی در بازار ایران بیش از هر عامل دیگری به وضعیت بازار ارز وابسته است.
در این کشمکش، دو نیرو در برابر هم قرار دارند. از یک سو هزینه تأمین ارز برای واردکنندگان بالا رفته است. از سوی دیگر، بیماران و بیمه‌ها توان محدودی برای پرداخت این هزینه دارند. نتیجه این فشار، شکاف فزاینده میان قیمت داروی خارجی و توان پرداخت مصرف‌کننده است.
اولویت تولید داخل؛ راه‌حل یا جایگزین ناقص
اولویت‌دادن به تولید داخل یعنی منابع ارزی و حمایتی بیش‌تر به سمت کارخانه‌های دارویی داخلی هدایت شود. این سیاست می‌تواند وابستگی به ارز را کاهش دهد و قیمت را در سطح پایین‌تری نگه دارد. با این حال، تولید داخل نیز برای خرید مواد اولیه و تجهیزات به ارز نیاز دارد. بنابراین نوسان ارز اثر خود را بر این بخش هم می‌گذارد، هرچند با شدت کمتر.
پرسش اصلی برای بیماران، میزان جایگزینی است. همه داروهای وارداتی، به‌ویژه داروهای زیستی و تخصصی، نمونه داخلی هم‌سطح ندارند. انتظار می‌رود اثر این سیاست در داروهای عمومی سریع‌تر دیده شود و در داروهای خاص به زمان بیش‌تری نیاز داشته باشد.
از زاویه اقتصادی، قیمت دارو یکی از شاخص‌هایی است که اثر نرخ ارز را بر زندگی روزمره نشان می‌دهد. هرچه سهم کالاهای وارداتی در یک بازار بیش‌تر باشد، حساسیت آن بازار به تحولات ارزی بالاتر است. رفتار بعدی بازار دارو به مسیر نرخ ارز، میزان پوشش بیمه‌ای و ظرفیت واقعی تولید داخل بستگی خواهد داشت.
نظرات کاربران