به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، هزینه حمل دریایی نفت به حدود ۴ برابر سطح عادی رسیده است. این افزایش اکنون یکی از اصلی‌ترین عوامل بالا ماندن قیمت انرژی است. قیمت نفت برنت پس از جنگ از اوج خود پایین آمده بود، اما دوباره در مسیر صعودی قرار گرفته است.
اهمیت این خبر در این است که گرانی نفت دیگر فقط به میزان تولید بستگی ندارد. حالا هزینه رساندن نفت به پالایشگاه‌ها هم سهم بزرگی در قیمت نهایی دارد. پیامد این وضعیت به هزینه سوخت، حمل کالا و در نهایت تورم جهانی می‌رسد. تورم جهانی نیز بر قیمت دلار و طلا اثر می‌گذارد.
کرایه حمل چگونه قیمت را بالا می‌برد
کرایه حمل همان مبلغی است که خریدار برای جابه‌جایی هر محموله با نفتکش می‌پردازد. یک مثال فرضی این تغییر را ملموس می‌کند: اگر حمل یک محموله پیش‌تر ۱ میلیون دلار هزینه داشت، اکنون این رقم به حدود ۴ میلیون دلار رسیده است. پالایشگاه‌ها این هزینه اضافه را به قیمت بنزین، گازوئیل و سوخت هواپیما منتقل می‌کنند.
داده‌ها نشان می‌دهد بازار در حال حاضر با دو نیروی مخالف روبه‌رو است. از یک سو، کاهش نگرانی از اختلال در عرضه، قیمت‌ها را از اوج پایین آورد. از سوی دیگر، کمبود نفتکش و افزایش هزینه بیمه در مسیرهای پرخطر، فشار تازه‌ای بر قیمت وارد کرده است. نتیجه این کشمکش، رشد دوباره برنت بوده است.
برنت شاخص نفت دریای شمال است. بخش بزرگی از نفت جهان بر پایه همین شاخص قیمت‌گذاری می‌شود. به همین دلیل تغییر قیمت آن بر هزینه انرژی در بسیاری از کشورها اثر مستقیم دارد.
پیامد برای بازارهای دیگر
معمولاً نفت گران‌تر انتظار تورم را در اقتصادهای بزرگ بالا می‌برد. این انتظار می‌تواند بر تصمیم بانک‌های مرکزی درباره نرخ بهره اثر بگذارد. نرخ بهره نیز یکی از عوامل تعیین‌کننده مسیر دلار و طلای جهانی است. محتمل‌ترین سناریو این است که تا زمانی که هزینه حمل در این سطح بماند، قیمت نفت نسبت به خبرهای مسیرهای دریایی حساس باقی بماند.
بخشی از این فشار به شرایط پس از جنگ برمی‌گردد. در این دوره، شرکت‌های کشتیرانی برخی مسیرها را پرخطر ارزیابی کرده‌اند و هزینه بیمه محموله‌ها افزایش یافته است. مسیرهای جایگزین نیز طولانی‌ترند و نفتکش‌ها را مدت بیش‌تری درگیر می‌کنند. این عوامل ظرفیت در دسترس حمل را کم کرده و کرایه‌ها را بالا برده است.
نظرات کاربران