به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، شرکت مدیریت دارایی ون‌ایک روز چهارشنبه ۱۴ اکتبر (۲۲ مهر) درخواست خود برای راه‌اندازی صندوق قابل‌معامله در بورس (ETF) مبتنی بر استیکینگ لیدو را پس گرفت. این صندوق قرار بود توکن stETH را به‌طور مستقیم نگه دارد. بر پایه گزارش‌های منتشرشده، ون‌ایک این پرونده را نزد کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا بدون فروش حتی یک سهم بسته است.
اهمیت این خبر در جایگاه محصول است. صندوق ون‌ایک می‌توانست به سرمایه‌گذاران امکان دهد از طریق حساب کارگزاری معمولی هم در قیمت اتریوم سهیم شوند و هم پاداش استیکینگ دریافت کنند. پس‌گرفتن درخواست یعنی این مسیر دست‌کم فعلاً به روی سرمایه‌گذاران بسته مانده است. برای دارندگان اتریوم، این رویداد یک نشانه از وضعیت تقاضای نهادی است، نه یک تغییر فوری در قیمت.
این صندوق قرار بود چه کند؟
استیکینگ یعنی قفل‌کردن رمزارز در شبکه برای کمک به تأیید تراکنش‌ها و دریافت پاداش در ازای آن؛ سازوکاری که از نظر کارکرد به سود سپرده شباهت دارد. لیدو بزرگ‌ترین پروتکل «استیکینگ نقدشونده» است. در این مدل، کاربر اتریوم خود را می‌سپارد و در عوض توکن stETH می‌گیرد که هم پاداش را منعکس می‌کند و هم قابل خرید و فروش است.
ون‌ایک می‌خواست به‌جای نگهداری خود اتریوم، همین توکن رسید را در سبد صندوق قرار دهد. این طراحی، صندوق را از نسل نخست ETFهای اتریوم متمایز می‌کرد. آن صندوق‌ها تنها قیمت اتریوم را دنبال می‌کنند و از پاداش شبکه سهمی ندارند.
چرا این عقب‌نشینی مهم است؟
در گزارش‌های در دسترس، ون‌ایک دلیل مشخصی برای پس‌گرفتن درخواست اعلام نکرده است. با این حال، ساختار این صندوق پیچیده‌تر از یک ETF ساده بود. نگهداری یک توکن مشتقه، ریسک‌هایی مانند خطای قرارداد هوشمند یا فاصله گرفتن قیمت stETH از اتریوم را به سبد صندوق اضافه می‌کرد. صاحب‌نظران بازار معمولاً همین لایه‌های اضافه را از چالش‌های اصلی این نوع محصولات می‌دانند.
برای فعالان حرفه‌ای، پرسش اصلی این است که آیا این تصمیم به رقابت فشرده در بازار ETFهای اتریوم مربوط است یا به ملاحظات نظارتی. پاسخ این پرسش هنوز روشن نیست. آنچه داده‌ها نشان می‌دهد این است که مسیر محصولات استیکینگ در بازار سرمایه آمریکا هنوز با آزمون و خطا همراه است و ارزیابی اثر آن بر تقاضای بلندمدت اتریوم به تحولات ماه‌های آینده بستگی دارد.
نظرات کاربران